Πρίν από καιρό, έβαζα κάθε μέρα ένα
τραγούδι που επέλεγα, ξεκινώντας από ξένα τραγούδια της ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ
’60. Ακολούθησαν ελληνικά της ίδιας περιόδου.
Τώρα, εγκαινιάζω την δημοσίευση από την συλλογή μου καθημερινά, ρεμπέτικα τραγούδια στις
παλαιότερες εκτελέσεις που βρίσκω, τραγούδια που πολύ πιθανό να μην γνωρίζουν και
οι λάτρεις του είδους. Ελπίζω να σας αρέσουν.
Σήμερα έχουμε το «ΟΙ ΑΔΙΚΟΠΝΙΓΜΕΝΟΙ» 1937
Σύνθεση του Κώστα Ρούκουνα -το
ερμηνεύει ο ίδιος.
Φωνογραφήθηκε το 1937, με αφορμή
το ναυάγιο του τρεχαντηριού “Ανάστασις”, στις 1/8/1937, στις 10 το βράδυ, κατά τη
σύγκρουσή του με το ατμόπλοιο “Ϋδρα” (Υδράκι) στην Πειραϊκή, κοντά στο κέντρο Παρλαμά,
στο βασιλικό περίπτερο.
Ο Παρλαμάς μάλιστα έσπευσε
πρώτος διασώστης.
Πνίγηκαν 24 άνθρωποι.
Δυο καπετάνιοι κάνανε
μεγάλη απροσεξία
και τόσος κόσμος πνίγηκε
χωρίς καμιά αιτία
και τόσος κόσμος πνίγηκε
χωρίς καμιά αιτία
κοσμάκη, δώστε
προσοχή
ν’ ακούστε τα χαμπάρια
απόξω από τον Πειραιά
τρακάραν δυο καράβια
απόξω από τον Πειραιά
τρακάραν δυο καράβια
το ένα η Ανάστασις
το άλλο το Υδράκι
απέναντι στου Παρλαμά
σκόρπισαν το φαρμάκι
απέναντι στου Παρλαμά
σκόρπισαν το φαρμάκι
|
-Ωωχ, Παναγία μου!
σκεφτείτε τώρα, βρε παιδιά
με κλάματα να κράζουν
γυναίκες, άντρες και παιδιά
σώστε μας να φωνάζουν
γυναίκες, άντρες και παιδιά
σώστε μας να φωνάζουν
-Εϊ, μωρέ, τι άδικο κακό ήταν αυτό!
έτσι τους ήτανε γραφτό
άδικα να πνιγούνε
κι όσοι τους περιμένανε
στα μαύρα να ντυθούνε
κι όσοι τους περιμένανε
στα μαύρα να ντυθούνε
|
«δεχόμαστε
και
παραγγελιές!»
