Λάζαρος – Κίμων Μπερβερίδης
Σε
αυτούς τους άμοιρους καιρούς
Κλείσε
τ΄ αυτιά και μην ακούς
Μονάχα
βλέπε και μην μιλάς
Ότι
παράξενο κοιτάς.
Τα
πάντα γίνονται κρυφά
Μα
φανερώνονται μετά
Αν
δεις αγάπη γελαστή
Πάρτην
στο όνειρο να ζει.
Στο
κόσμο λύπες της ζωής
Απόψε
κάτι θες να πεις
Να
σ΄ αντικρίσω δεν μπορώ
Όλο
βαδίζω στο κενό.
Οι
βλέψεις χάθηκαν και αυτές
Ελπίδες
έμειναν νεκρές
Οι
λίγοι πάντοτε χορτάτοι
Των
πολλών νηστικό το μάτι.
