Βασίλειος Καισαρείας

Από τη Βικιπαίδεια,

    Ο Βασίλειος Καισαρείας, γνωστότερος ως Μέγας Βασίλειος ή Άγιος Βασίλειος (330 - 379), ήταν Πατέρας της Εκκλησίας, επίσκοπος Καισαρείας, κορυφαίος θεολόγος του 4ου αιώνα και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας.

    Γεννήθηκε από Άγιους γονείς το 330 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου και όχι της Καππαδοκίας, όπως αναφέρεται πολλές φορές λανθασμένα, αφού η Νεοκαισάρεια είναι πόλη της Μητρόπολης Νεοκαισάρειας που είναι κυρίως τμήμα των ορίων που ονομάζουμε Πόντο. Ο πατέρας του Άγιου Βασίλειου ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή ρητορικής στη Νεοκαισάρεια και η μητέρα του Αγία Εμμέλεια ήταν απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων (ο πατέρας της είχε πεθάνει ως Χριστιανός μάρτυρας). Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ ή εννέα παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Ναυκράτιος που έγινε ασκητής και θαυματουργός Άγιος, η Μακρίνα (Οσία Μακρίνα) και ο Πέτρος, Επίσκοπος Σεβαστείας, ενώ κάποιο φαίνεται να πέθανε σε βρεφική ηλικία.

    Ο Βασίλειος μεταφέρθηκε από τη γιαγιά του Μακρίνα στο κτήμα των Αννήσων κοντά στον ποταμό Ίρι, όπου ανατράφηκε από αυτήν μέχρι το θάνατό της και μετέπειτα από την πρωτότοκη αδερφή του Μακρίνα η οποία επηρέασε καθοριστικά τον μικρό Βασίλειο να στραφεί στην Χριστιανική πίστη. Την εγκύκλια παιδεία έλαβε από τον πατέρα του ενώ μετά την εκδημία του (γύρω στα 345) μετέβη στην Καισάρεια. Κατόπιν η ανάγκη του για περαιτέρω μόρφωση τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε κοντά στο γνωστό δάσκαλο της εποχής Λιβάνιο και επακόλουθα στην Αθήνα (352).

    Στην Αθήνα γνωρίστηκε με το Γρηγόριο από την Καππαδοκία, αναπτύσσοντας μία μεγάλη φιλία, εγγράφηκε στη σχολή του Χριστιανού φιλοσόφου  Προαιρεσίου και παρακολούθησε τη διδασκαλία του καθώς και τη διδασκαλία άλλων φιλοσόφων όπως ο Ιμέριος.

    Επέστρεψε στην πατρίδα του το καλοκαίρι του 356, εγκαταστάθηκε στην Καισάρεια και, συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, έγινε καθηγητής της ρητορικής. Το 358, επηρεασμένος από το θάνατο του αδερφού του μοναχού Ναυκρατίου, βαπτίζεται Χριστιανός, πιθανόν από τον επίσκοπο  Διάνιο, και αποφασίζει να αφιερώσει τον εαυτό του στην ασκητική πολιτεία. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους ξεκινά ένα οδοιπορικό σε γνωστά κέντρα ασκητισμού της Ανατολής, επιθυμώντας την ανεύρεση κατάλληλου τόπου διαμονής. Επέστρεψε το 359 στον Πόντο και για μικρό χρονικό διάστημα διέμεινε στην Αριανζό, κοντά στο φίλο του Γρηγόριο.

    Τον Ιανουάριο του 360 φαίνεται να συμμετείχε, ως παρατηρητής εντεταλμένος από τον επίσκοπο Διάνιο, στην αρειανική Σύνοδο, που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για την έριδα μεταξύ  Ομοουσιανών  και Ομοιανών.  Μετά την υπογραφή, από μέρους του Διανίου, του συμβόλου των Ομοιανών, ο Βασίλειος απογοητευμένος αποσύρθηκε στο ησυχαστήριο της αδερφής του εγκαινιάζοντας τη μνημειώδη αλληλογραφία του με το Γρηγόριο.

    Το καλοκαίρι του 364 ο Ευσέβιος Καισαρείας τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Η μεγάλη δραστηριότητα και η μόρφωση του Βασιλείου προκάλεσαν τα ζηλόφθονα αισθήματα του Ευσεβίου γεγονός που οδήγησε τον πρώτο, για ακόμα μία φορά, να επιστρέψει στην πατρίδα του. Η μεσολάβηση, όμως, του Γρηγορίου επιφέρει εξομάλυνση των σχέσεων και την επιστροφή του Βασιλείου στην Καισάρεια. Μετά το θάνατο του Ευσεβίου, με τη συνδρομή του Ευσεβίου επισκόπου Σαμοσάτων και του Γρηγορίου επισκόπου Ναζιανζού, εκλέγεται διάδοχός του στην επισκοπική έδρα της Καισάρειας και αναλαμβάνει συν τω χρόνω, λόγω του κύρους της προσωπικότητάς του, την εξαρχία της Αρχιεπισκοπής του Πόντου.

    Στον εκκλησιαστικό τομέα, ως επίσκοπος πλέον, ο Βασίλειος αντιμετώπισε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ουάλη να επιβάλει τον Ομοιανισμό (ρεύμα του Αρειανισμού), όντας σε επιστολική επικοινωνία με το Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας και τον Πάπα Ρώμης Δάμασο. Στην περιφέρεια της ποιμαντικής του ευθύνης είχε να αντιμετωπίσει την έντονη παρουσία του αρειανικού στοιχείου και άλλων χριστιανικών, μη ορθόδοξων, ομολογιών. Σε αυτό τον τομέα έδρασε και ως επίσκοπος, δηλαδή οργανωτικά, αλλά και με την αντιρρητική του γραμματεία. Μέσα από τις επιστολές του φαίνονται οι προσπάθειες που κατέβαλε για την ανάδειξη άξιων κληρικών στο ιερατείο, την καταπολέμηση της σιμωνίας των επισκόπων, την πιστή εφαρμογή των ιερών κανόνων από τους πιστούς καθώς και η ποιμαντική μέριμνα, που επέδειξε έναντι των αποκομμένων και περιθωριοποιημένων μελών της Εκκλησίας. Η όλη του δραστηριότητα επιφέρει τη βαθμιαία αναγνώρισή του ως κοινού έξαρχου ολόκληρου του ασιατικού θέματος της Αυτοκρατορίας.

    Στην οικουμενική Εκκλησία ο Βασίλειος αναλαμβάνει τα πνευματικά ηνία από το Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος βαθμιαία αποσύρεται από την ενεργό δράση λόγω γήρατος. Εργάζεται για την επικράτηση των ορθόδοξων χριστιανικών αρχών και υπερασπίζεται το δογματικό προσανατολισμό της Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας. Προσπαθεί να βρίσκεται σε αλληλενέργεια με τα ορθόδοξα πατριαρχεία και ουσιαστικά υποκαθιστά και αντικαθιστά την αρειανίζουσα ιεραρχία του πολιτικού κέντρου της Αυτοκρατορίας. Σε αυτή την προσπάθεια συναντά την αδιάφορη ή προκατειλημμένη στάση των άλλων πατριαρχείων, γεγονός, που παρά την απογοήτευση που του επιφέρει δεν τον καταβάλει στη συνέχιση του αγώνα του.

    Έργο ζωής και σημαντικό σταθμό στην πορεία του, αποτελεί η ίδρυση και λειτουργία ενός κοινωνικού φιλανθρωπικού συστήματος, του Πτωχοκομείου ή Βασιλειάδας. Εκεί διοχετεύει όλη την ποιμαντική του ευαισθησία, καθιστώντας την πρότυπο κέντρου περίθαλψης και φροντίδας των ασθενέστερων κοινωνικά ατόμων. Ουσιαστικά η Βασιλειάδα υπήρξε ένας πρότυπος οίκος για τη φροντίδα των ξένων, την ιατρική περίθαλψη των φτωχών άρρωστων και την επαγγελματική κατάρτιση των ανειδίκευτων. Καθίσταται η μήτρα ομοειδών οργανισμών που δημιουργήθηκαν σε άλλες επισκοπές και στάθηκε η σταθερή υπενθύμιση στους πλουσίους του προνομίου τους να διαθέτουν τον πλούτο τους με έναν αληθινά χριστιανικό τρόπο.

    Καταπονημένος από την ευρεία δράση που ανέπτυξε σε πολλούς τομείς της χριστιανικής μαρτυρίας καθώς και την ασκητική ζωή, την οποία ακολουθούσε, ο Βασίλειος πεθαίνει την 1 Ιανουαρίου του 379 σε ηλικία 50 ετών. Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο το ποίμνιό του αλλά και όλο το χριστιανικό κόσμο της Ανατολής. Στην κηδεία του συμμετέχουν Ιουδαίοι, πιστοί της εθνικής θρησκείας και ένα πλήθος ανομοιογενούς θρησκευτικής και εθνικής απόχρωσης. Η παρακαταθήκη του υπήρξε το τεράστιο σε μέγεθος και σημασία θεολογικό – δογματικό του έργο μαζί με τη συμβολή του στη λειτουργική και την πρωτότυπη ανθρωπιστική του δράση.

    Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Ιανουαρίου ενώ από το 1081 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης Ιωάννης Μαυρόπους (ο από Ευχαΐτων) θέσπισε έναν κοινό εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννη Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 30 Ιανουαρίου ως προστατών των γραμμάτων και της παιδείας. Η Αγγλικανική και η Καθολική εκκλησία τιμούν την μνήμη του στις 2 Ιανουαρίου, ενώ η Λουθηρανική και η Επισκοπελιανή, στις 14 Ιουνίου.

    Ο Μέγας Βασίλειος είναι ένας από τους σημαντικότερους δογματικούς θεολόγους του Χαλκηδόνιου Χριστιανισμού με σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του Τριαδολογικού δόγματος. Διακήρυξε την ενότητα της Αγίας Τριάδας ως μιας ουσίας και προχώρησε στον προσδιορισμό του υποστατικού διαχωρισμού των Προσώπων της. Κάθε υπόσταση διακρίνεται από ορισμένους τρόπους ύπαρξης και μεμονωμένα χαρακτηριστικά (ιδιώματα): ο Πατέρας είναι αγέννητος, ο Υιός γεννηθείς αχρόνως και το Άγιο Πνεύμα εκπορευτό διά του Πατρός. Η μόνη προτεραιότητα του Πατέρα είναι λογική, μη χρονική και δεν ενέχει καμία ανωτερότητα.

    Στο έργο τόνισε επίσης τη σημασία της διάκρισης μεταξύ ουσίας και ενεργειών του Θεού. Μεταξύ του άκτιστου Θεού και του κτιστού κόσμου υπάρχει οντολογικό χάσμα, που αποκλείει την κατ’ ουσία κοινωνία και σχέση μεταξύ τους. Ο Θεός καθίσταται αντιληπτός στον κόσμο διά των ενεργειών του. Το ότι ο κόσμος διατηρείται στο "είναι" οφείλεται στη δημιουργική, συνεκτική και ζωοποιό ενέργεια του Θεού.

    Ο Βασίλειος υπήρξε θαυμαστής του μεγάλου αλεξανδρινού φιλοσόφου Ωριγένη αλλά στο ερμηνευτικό του έργο απορρίπτει την αλληγορική μέθοδο και πλησιάζει προς την αντιοχειανή σχολή. Ερμηνεύει χρησιμοποιώντας το κείμενο ως αφορμή έκθεσης των προσωπικών του θέσεων.

    Κεφαλαιώδης ήταν και η συμβολή του στην αξιολόγηση της θύραθεν παιδείας μέσα στη χριστιανική Εκκλησία. Μελετητής ο ίδιος και γνώστης της ελληνικής φιλοσοφίας, τη χρησιμοποιεί ως όργανο επεξεργασίας και διατύπωσης των θεολογικών του αντιλήψεων. Η φιλοσοφία, κατά το Βασίλειο, πρέπει να μελετάται υπό το νέο χριστιανικό πρίσμα. Δεν απορρίπτει τη μελέτη των κλασσικών γραμμάτων, αντίθετα προτρέπει στη χρήση τους ως ένδυμα της χριστιανικής θρησκευτικής διδασκαλίας.

    Στον τομέα του μοναχισμού ανέλαβε δράση, θέτοντάς τον υπό τον έλεγχο της εκκλησιαστικής ηγεσίας και εισήγαγε την ομολογία της αφιέρωσης στο Θεό και της ένταξης στην αδελφότητα, η οποία προέβλεπε αγαμία, υπακοή και ακτημοσύνη. Επίσης, έθεσε την αυθαίρετη πνευματικότητα του μοναχισμού στη σταθερή βάση της Αγίας Γραφής και τοποθέτησε τους μοναχούς στη γραμμή του κοινού βίου και της οργανωμένης δράσης.

    Πλούσιο είναι και το νομικό του έργο το οποίο βρίσκουμε συγκεντρωμένο κυρίως στις επιστολές του προς τον Αμφιλόχιο Ικονίου, από τις οποίες προήλθαν οι 85 κανόνες που, αφού επικυρώθηκαν από τη Σύνοδο εν Τρούλω στα τέλη του 7ου αιώνα (691/2), αποτελούν ως σήμερα, ως συστατικό στοιχείο των νομοκανονικών συλλογών, βασικό βοήθημα του εκκλησιαστικού δικαίου. Το ίδιο ισχύει και για ένα άλλο νομικό του έργο, τους λεγόμενους «μοναχικούς κανόνες» διατάξεις που αφορούν την οργάνωση των μονών και τη διαβίωση των μοναχών. Οι κανόνες αυτοί δεν επικυρώθηκαν ποτε. Η έλλειψη ωστόσο συνοδικής επικύρωσης δεν επηρέασε, λόγω του κύρους του συντάκτη, την εφαρμογή τους στην πράξη. Ενδεικτικό της μεγάλης εκτίμησης στο έργο του Μ.Βασιλείου που έτρεφαν οι ερμηνευτές των δικαιϊκών πηγών όχι μόνο του χώρου της Εκκλησίας αλλά και της Πολιτείας, αποδεικνύεται από την συχνή παραπομπή των κανόνων του στα σχόλια των Βασιλικών, της τελευταίας δηλαδή επίσημης κωδικοποιήσεως που πραγματοποιήθηκε κατ΄εντολήν του Λέοντος ΣΤ' του Σοφού στα τέλη του 9ου αιώνα. 

    Ιδιαίτερα αισθητή είναι η επίδραση του Μ. Βασιλείου στο Οικογενειακό Δίκαιο, όπου πρώτος έθεσε με κατηγορηματικότητα το όριο των τριών επιτρεπόμενων γάμων, που απετέλεσε μέχρι το 1982 πολιτειακό δίκαιο και εξακολουθεί ακόμη να ισχύει επί του θρησκευτικού Γάμου.

Άγιος Τηλέμαχος

Από τη Βικιπαίδεια,

    Ο Άγιος Τηλέμαχος ήταν μοναχός του 5ου αιώνα και άγιος της Χριστιανικής Εκκλησίας που πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 404.

    Ταξίδεψε από την Ασία στη Ρώμη, θέλοντας να σώσει την πόλη. Αντιτάχθηκε στις μονομαχίες που γίνονταν στα αμφιθέατρα και ο ίδιος όρμησε στο Κολοσσαίο και φώναξε στους μονομάχους να σταματήσουν στο όνομα του Χριστού. Τότε το πλήθος άρχισε να γελάει και να τον γιουχάρει. Ένας από τους μονομάχους χτύπησε στο στομάχι τον Τηλέμαχο με το ξίφος του και εκείνος έπεσε κάτω. Σηκώθηκε και ξαναφώναξε στους δύο μονομάχους να σταματήσουν. Ένας μονομάχος τον κάρφωσε στο στομάχι με το ξίφος και εκείνος, αφού ψέλλισε για τελευταία φορά το ίδιο, πέθανε στο δάπεδο του αμφιθεάτρου, βουτηγμένος στο αίμα. Το πλήθος σιώπησε και εκκένωσε το Κολοσσαίο.

    Χάρη σε αυτόν τον άγιο, την 1η Ιανουαρίου του 404 έλαβε χώρα η τελευταία μονομαχία στην Ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εξαιτίας του θανάτου του Τηλέμαχου, έπειτα από 3 ημέρες, με αυτοκρατορικό διάταγμα καταργήθηκαν οι μονομαχίες.

ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (1 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ )

45 π.Χ. – Εφαρμόζεται για πρώτη φορά το Ιουλιανό ημερολόγιο.

69 - Οι ρωμαϊκές λεγεώνες στη Γερμανία αρνούνται να ορκιστούν πίστη στον Γάλβα.

379 – Πέθανε ο Μέγας Βασίλειος, επίσκοπος Καισαρείας

404 – Πραγματοποιείται η τελευταία μονομαχία στη Ρώμη. Πέθανε ο Άγιος Τηλέμαχος, Χριστιανός μοναχός

630: Ο Μωάμεθ, επικεφαλής ισχυρού στρατού, ξεκινά να καταλάβει τη Μέκκα. Θα την κατακτήσει αναίμακτα.

1001 – Ο Πρίγκηπας Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας ονομάζεται βασιλιάς της χώρας από τον Πάπα Σιλβέστρο Β΄.

1259 – Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανακηρύσσεται συναυτοκράτορας της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, μαζί με τον Ιωάννη Δ΄ Λάσκαρη.

1438 – Ο Αλβέρτος Β’ των Αψβούργων στέφεται βασιλιάς της Ουγγαρίας.

1515 – Πέθανε ο Λουδοβίκος ΙΒ', βασιλιάς της Γαλλίας. Ο Φραγκίσκος Α’ της Γαλλίας ανέρχεται με διαδοχή στο θρόνο της Γαλλίας.

1523 -οι Οθωμανικές Δυνάμεις του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς καταλαμβάνουν τη Ρόδο, την οποία θα κρατήσουν για τα επόμενα 390 χρόνια. Οι ιωαννίτες ιππότες και 4.000 Ροδίτες παίρνουν το δρόμο της εξορίας.

1527 – Κροάτες ευγενείς εκλέγουν τον Φερδινάνδο Α’, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ως βασιλιά της Κροατίας στο Κοινοβούλιο του Κετίν.

1600 – Η Σκωτία αρχίζει για πρώτη φορά την αλλαγή του έτους σ’ αυτήν την ημερομηνία. Πριν, η αλλαγή του χρόνου εορτάζονταν και υπολογίζονταν στις 25 Μαρτίου.

1651 – Ο Κάρολος Β’ της Αγγλίας στέφεται βασιλιάς της Σκωτίας.

1700 – Η Ρωσία αρχίζει να χρησιμοποιεί τη μ.Χ. χρονολόγηση στη θέση του μ.κ.κ. που εφάρμοζε και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

1735 – Γεννήθηκε ο Πολ Ρεβέαρ, Αμερικανός αργυροχόος και ήρωας της Αμερικανικής Επανάστασης

1752 - γεννιέται η Μπέτσι Ρος, που έραψε την πρώτη αμερικανική σημαία.

1785 – Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο των The Times του Λονδίνου (τότε γνωστή ως Daily Universal Register).

1801 – Ένωση της Ιρλανδίας με την Αγγλία.

1801 – Ο αστρονόμος Τζιουζέπε Πιάτσι ανακαλύπτει τον αστεροειδή και νυν πλανήτη νάνο, Δήμητρα.

1803 - ο Άγιος Δομίνικος, που μετονομάζεται σε Αϊτή, αποκτά την ανεξαρτησία του.

1822: Ψηφίζεται από την A' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα. Μεταξύ άλλων, καθορίζει το γαλάζιο και το λευκό ως τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.

1838 - διεξάγεται η πρώτη επίσημη ιπποδρομία στην Αδελαΐδα της νότιας Αυστραλίας.

1840 - διεξάγεται το πρώτο καταγεγραμμένο ματς μπόουλινγκ στην Αμερική, στο Knickerbocker Alleys της Νέας Υόρκης.

1863 – Γεννήθηκε ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν, Γάλλος παιδαγωγός και ιστορικός, γνωστός ως ιδρυτής των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων

1863 - με παρότρυνση του Αμερικανού Προέδρου Αβραάμ Λίνκολν, υπογράφεται η Διακήρυξη της Απελευθέρωσης των σκλάβων στα ομόσπονδα κράτη των ΗΠΑ.

1876 - πραγματοποιείται η πρώτη παρέλαση μίμων στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

1879 – Γεννήθηκε ο Έντουαρντ Μόργκαν Φόρστερ, Άγγλος συγγραφέας

1881 -κυκλοφορεί το πρώτο βρετανικό περιοδικού σκακιού.

1887 – Γεννήθηκε ο Βίλχελμ Κανάρις, Γερμανός ναύαρχος

1888 – Γεννήθηκε ο Γεώργιος Στανωτάς, Έλληνας στρατιωτικός

1890 - ιδρύεται στη Σμύρνη ο Πανιώνιος

1890 - χρησιμοποιούνται δίχτυα για πρώτη φορά σε ποδοσφαιρικό αγώνα στο Bolton της Αγγλίας.

1893: Γεννήθηκε ο Μαρδοχαίος Φριζής, εβραϊκής καταγωγής αντισυνταγματάρχης του ελληνικού στρατού. Έπεσε μαχόμενος έξω από την Πρεμετή. (Θαν. 5/12/1940)

1894 -πεθαίνει ο Χάινριχ Ρούντολφ Χερτζ, γερμανός φυσικός, που ασχολήθηκε κυρίως με την εκπομπή και λήψη ραδιοκυμάτων. Στη μονάδα συχνότητας (1 κύκλος ανά δευτερόλεπτο) δόθηκε το όνομά του. (Γεν. 22/2/1857)

1895 - γεννιέται ο Έντγκαρ Χούβερ, εγκληματολόγος και επί 48 χρόνια διευθυντής του FBI.

1896 – Νίκη των Μπόερς στη μεγάλη μάχη παρά το Κρύγκερσντορπ.

1898 - στις ΗΠΑ, το Μπρούκλιν συγχωνεύεται με το Μανχάταν.

1900 - γεννιέται ο Ισπανός βιολιστής Ξαβιέ Κουγκάτ.

1901 – Η Αγνή Όζμαν μιλά σε ξένες γλώσσες και εγκαινιάζει την «Όψιμη Βροχή» του Αγίου Πνεύματος.

1901 - ο κόμης του Χόουπταουν ορκίζεται πρώτος κυβερνήτης των Ομόσπονδων Αυστραλιανών Αποικιών.

1903 - ο βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος Ζ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας των Ινδιών.

1904 – Γεννήθηκε ο Βασίλης Αυλωνίτης, Έλληνας ηθοποιός

1904: Ο πρώτος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας τίθεται σε ισχύ στην Αγγλία (Motor Car Act 1903). Προβλέπει άδεια κυκλοφορίας για τα αυτοκίνητα και ανώτατο όριο ταχύτητας στα 20 μίλια/ώρα.

1909 - γεννιέται ο γερουσιαστής Μπάρι Γκολντγουότερ, που υποστήριξε το δικαίωμα κατάταξης των ομοφυλοφίλων στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.

1912 – Γεννήθηκε ο Κιμ Φίλμπυ, Βρετανός κατάσκοπος

1912 – Γεννήθηκε ο Νικηφόρος Βρεττάκος, Έλληνας συγγραφέας

1918 – Γεννήθηκε η Μαρίκα Νίνου, Ελληνίδα τραγουδίστρια.

1919 - στη Γερμανία, η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λίμπκνεχτ ιδρύουν το Κομμουνιστικό Κόμμα.

1919: Γεννήθηκε ο Τζερόμ Σάλιντζερ, αμερικανός συγγραφέας. (Ο Φύλακας στη Σίκαλη) (Θαν. 27/1/2010)

1920 - ανακωχή υπογράφει η Εσθονία με τους Σοβιετικούς, καθώς ο Κόκκινος Στρατός προελαύνει προς τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

1921 - για την επίλυση της ελληνοτουρκικής διαφοράς, η Αγγλία προτείνει την αυτονόμηση της Σμύρνης και της περιοχής της μέχρι την Προύσα, υπό Έλληνα διοικητή και την προστασία του ΟΗΕ. Οι πληθυσμοί του αυτόνομου αυτού κράτους θα αποφάσιζαν αργότερα με δημοψήφισμα αν θα ήθελαν να ενωθούν με την Ελλάδα ή την Τουρκία.

1921: Γεννήθηκε ο Ρόκι Γκρατσιάνο (Rocky Graziano). Ιταλικής καταγωγής Αμερικανός πυγμάχος και ηθοποιός. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ρόκο Μπαρμπέλα. Το παρατσούκλι του ήταν “rock” δηλαδή «βράχος» από τη δύναμη που είχε η γροθιά του. Ένας θρύλος των ριγκ ο οποίος στα 83 ματς που έδωσε ως επαγγελματίας είχε: 67 νίκες (τα 52 νοκ άουτ), 10 ήττες και 6 ισοπαλίες. Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στις 22 Μαΐου 1990 καθώς έτρεχε να προλάβει τα γενέθλια της κόρης του!

1926 – Γεννήθηκε η Υβόν Σανσόν, Ελληνίδα ηθοποιός

1933 - γεννιέται ο θεατρικός συγγραφέας Τζοϊ Όρτον.

1935 – Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Πασά παίρνει το επίθετο Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων).

1937 – Γεννήθηκε ο Πέτρος Μάρκαρης, Έλληνας συγγραφέας

1941 - στο Βέλγιο, συνεργασία με τους Ναζί ζητά ο Λεόν Ντεγκρέλ, αρχηγός της φιλοβασιλικής κίνησης.

1942 – Είκοσι έξι αντιπρόσωποι κρατών μαχόμενων εναντίον του Άξονα (μεταξύ των οποίων και η Ελλάς) υπογράφουν στην Ουάσιγκτον τη «Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών» που αποτέλεσε το πρώτο βήμα στην ίδρυση του Οργανισμού των Ηνωμένων εθνών.

1946 - ο ΕΝΙΑC, ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής, ολοκληρώνεται από τους Μοτσλ και Έκερτ.

1946: Γεννήθηκε ο Ρομπέρτο Ριβελίνο (Roberto Rivelino). Παγκόσμιος πρωταθλητής το 1970 με την εθνική της χώρας του έπαιξε σε άλλα δύο Μουντιάλ, το 1974 και το 1978. Πήρε μέρος σε 92 αγώνες (περίοδος 1965-79) και πέτυχε 26γκολ. Αγωνίστηκε στις Κορίνθιανς (1965-74), Φλουμινένσε (1975-78), Αλ Χελίλ (Σ.Αραβία 1979-81), Μπραζίλ Μάστερ (1984-94). Διέθετε θαυμάσιο αριστερό σουτ, κοφτή ντρίπλα, αλλά αυτό που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν η «ψυχή» που διέθετε. Ήταν αυτός που τις δύσκολες στιγμές έπαιρνε την ομάδα... επάνω του!

1949 – Μετά από παρέμβαση του ΟΗΕ επέρχεται κατάπαυση του πυρός που τίθεται σε ισχύ στο Κασμίρ ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα, μεταξύ των εμπολέμων Ινδίας και Πακιστάν.

1949 - αιγυπτιακά πολεμικά πλοία βομβαρδίζουν το Τελ Αβίβ.

1950 - ο Μάο δέχεται να συζητήσει στη Μόσχα τους όρους της σινοσοβιετικής συμφωνίας.

1951 - δημιουργείται το πρώτο συνδρομητικό τηλεοπτικό δίκτυο, στο οποίο συμμετέχουν 300 αμερικανικές οικογένειες, που πληρώνουν 1 δολάριο ανά ταινία.

1952 – Γεννήθηκε ο Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί, εμίρης του Κατάρ

1953 – Γεννήθηκε ο Άλφα Μπλόντι, τραγουδιστής της ρέγγε από την Ακτή Ελεφαντοστού

1956 – Το Σουδάν ανακηρύσσει ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο.

1957 – Γεννήθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, Έλληνας πολιτικός

1959 - στην Κούβα, οι επαναστάτες του Φιντέλ Κάστρο κυριαρχούν, αφού εξαναγκάζουν σε φυγή τον δικτάτορα Φουλγκένσιο Μπατίστα.

1959: Γεννήθηκε ο Παναγιώτης Γιαννάκης, στη Νίκαια. Μπασκετμπολίστας και σήμερα προπονητής Από τους σημαντικότερους πλέι μέικερ στην ιστορία του αθλήματος αποτέλεσε μαζί με το Νίκο Γκάλη τη δύναμη κρούσεως του Αρη στη δεκαετία του ’80. Έπαιξε σε Ιωνικό (1972-84), Αρη (1984-93), Πανιώνιο (1993-94) και Παναθηναϊκό (1994-96). Ως προπονητής εργάστηκε στην εθνική Ελλάδος (1997-98 και 2004-08), Πανιώνιο (1998-02) και Μαρούσι (2002-06), Ολυμπιακό (2008-10).

1960 – Το Καμερούν αποκτά την ανεξαρτησία του από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

1961 - στην Ταϊβάν, ο εθνικιστής Τσανγκ ΚάιΣέκ αποκαλύπτει την αποστολή πρακτόρων για την υποκίνηση εξέγερσης στη Λαϊκή Κίνα και "προφητεύει" την πτώση του καθεστώτος του Πεκίνου.

1962 - οι Μπιτλς κάνουν την πρώτη τους οντισιόν για τη δισκογραφική εταιρία "Ντέκα".

1965: Ο Στάνλεϊ Μάθιους γίνεται ο πρώτος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που χρίζεται σερ από τη βασίλισσα της Αγγλίας. Ήταν τότε 49 χρόνων, αλλά εξακολουθούσε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στη Στόουκ.

1971 - η Χιλή εθνικοποιεί τις τράπεζες.

1972 – Πέθανε ο Μωρίς Σεβαλιέ, Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής

1973 – Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία και η Δανία γίνονται μέλη της Ε.Ο.Κ.

1974 - ο 28χρονος George Best παίζει το τελευταίο παιχνίδι του με τα χρώματα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εναντίον της QPR (3-0), τερματίζοντας την 11χρονη καριέρα του στους "μπέμπηδες".

1975 – Η Ολυμπιακή Αεροπορία του Αριστοτέλη Ωνάση περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο.

1979 - αρχίζει το "Διεθνές Έτος Παιδιού", καθώς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 50 εκατ. παιδιά γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τρίτους με τη χωρίς αμοιβή εργασία τους.

1981 - η Ελλάδα γίνεται το 10ο μέλος της ΕΟΚ, ακριβώς 23 χρόνια μετά τη συγκρότηση της Κοινότητας.

1984 – Το Μπρουνέι ανακηρύσσει ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο]

1986 -ιδρύεται η ομάδα της Benetton στη Φόρμουλα 1 με έδρα το Witney της Αγγλίας.

1989 – Πέθανε η Αλέκα Στρατηγού, Ελληνίδα ηθοποιός

1991 - στο Ισραήλ, αστυνομία και στρατός τίθενται σε επιφυλακή για ενδεχόμενες ταραχές από τον εορτασμό της "Ημέρας της Φατάχ", της 26ης επετείου από την πρώτη επιχείρηση της οργάνωσης.

1992 - η Ελλάδα αναγνωρίζει επίσημα εννέα Δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ, που αποτελούν τη ρωσική ομοσπονδία.

1993 – Επίσημη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας. Συστήνεται η Τσεχική και η Σλοβακική Δημοκρατία.

1993 - 50 νεκροί στην Κολομβία, θύματα βίας αλλά και των εορταστικών εκδηλώσεων, λόγω Πρωτοχρονιάς.

1994 - με τρίτο παγκόσμιο πόλεμο απειλεί τη Γερμανία ο ακροδεξιός ρώσος πολιτικός Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, αν αναλάβει ο ίδιος την εξουσία.

1995 – Η Αυστρία, η Σουηδία και η Φινλανδία εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

1997 - ο Γκανέζος διπλωμάτης Κόφι Άναν γίνεται γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.

1997 - ο προπονητής της Μίντλεσμπρο Μπράιαν Ρόμπσον κάνει το ντεμπούτο του ως παίκτης μιας αποδεκατισμένης από γρίπη και τραυματισμούς "Μπόρο" στην 21η αγωνιστική της Premiership, που όπως θέλει η παράδοση γίνεται ανήμερα Πρωτοχρονιάς, χάνοντας από την Άρσεναλ με 2-0.

2000 - το περιοδικό "World Soccer" στο ετήσιο δημοψήφισμά του ανακοινώνει τους καλύτερους για το 1999. Καλύτερη ομάδα η Mάντσεστερ Γιουνάιτεντ (με ποσοστό ρεκόρ 61.19%), καλύτερος παίκτης ο Ριβάλντο της Μπαρτσελόνα (42.27%), καλύτερος προπονητής ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (60.67%).

2002 - το Ευρώ αντικαθιστά τη Δραχμή και τα εθνικά νομίσματα άλλων 11 κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εορταστικές εκδηλώσεις για την έλευση του ευρώ γέμισαν τον ουρανό της Ευρώπης με τη λάμψη των βεγγαλικών. Στην χώρα μας ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είναι ο πρώτος Έλληνας, που έλαβε το πρώτο χαρτονόμισμα, σε μία ειδική εκδήλωση στην Τράπεζα της Ελλάδος

2005: Πέθανε η Μαρία Αλκαίου, ηθοποιός. (Γεν. 1915)

2006: Πέθανε ο Χάρι Μάγκντοφ, διακεκριμένος αμερικανός σοσιαλιστής και συνεκδότης του μαρξιστικού περιοδικού Monthly Review. (Γεν. 21/8/1913)

2007 – Η Ρουμανία και η Βουλγαρία εντάσσονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Βουλγαρική, η Ιρλανδική και η Ρουμανική γίνονται επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2007 – Η Σλοβενία γίνεται η 13η χώρα της Ε.Ε. που υιοθετεί το ευρώ.

2008 – Κύπρος και Μάλτα υιοθετούν το Ευρώ ανεβάζοντας τις χώρες της Ευρωζώνης σε 15.

2009 – Η Σλοβακία γίνεται η 16η χώρα της Ε.Ε. που υιοθετεί το ευρώ.

2009 - σε κλαμπ στην Ταϊβάν ξεσπά πυρκαγιά και βρίσκουν φρικτό θάνατο 66 άτομα.

2010  -σε αγώνα βόλεϊ στο Πακιστάν βομβιστής αυτοκτονίας σκοτώνει 95 άτομα.

2011 – Τίθεται σε ισχύ η νέα διοικητική διαίρεση της Ελλάδας που προβλέπεται απ' το Πρόγραμμα Καλλικράτης.

2011 – Το ευρώ γίνεται επίσημο νόμισμα της Εσθονίας.

2012 - ο Κιμ Γιονγκ Ουν αναγορεύεται και επίσημα ανώτατος ηγέτης της Βόρειας Κορέας.