To 3% των φορολογούμενων πληρώνει για όλους τους άλλους -Δείτε τα απίστευτα στοιχεία

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://thessbomb.blogspot.gr/

iefimerida.gr

    Το 3% των φορολογουμένων πληρώνει το 42% του φόρου εισοδήματος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ανάλυση εισοδημάτων που δηλώθηκαν το 2015). Οι υπόλοιποι δεν πληρώνουν τίποτα.
    Τα ποσοστά αυτά αντιστοιχούν σε 267.480 φορολογουμένους με εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ, οι οποίοι δηλώνουν εισοδήματα ύψους 35 δισ. ευρώ.
    Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΓΓΔΕ, 1.176.043 φορολογούμενοι δεν κατέβαλαν κανέναν φόρο στο ελληνικό Δημόσιο, ενώ 1.304.634 δήλωσαν εισοδήματα έως 1.000 ευρώ.
    Σχεδόν το 50% (3,98 εκατ.) των φορολογουμένων δηλώνει εισοδήματα έως 5.000 ευρώ, κάτι που αφενός δείχνει το μέγεθος της φτώχειας στην Ελλάδα, αφετέρου καταδεικνύει το μέγεθος της φοροδιαφυγής, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται από τους φοροελεγκτικούς μηχανισμούς.

    Οπως προκύπτει από τα στοιχεία, 8.516.953 φορολογούμενοι δήλωσαν το 2015 εισόδημα 73,93 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 32,079 δισ. ευρώ προέρχονται από μισθούς και τα 24,648 δισ. ευρώ από συντάξεις.
    Τα εισοδήματα των ελευθέρων επαγγελματιών ανέρχονται στα 4,824 δισ. ευρώ, των αγροτών στα 1,344 και στα 769,5 εκατ. ευρώ των ναυτικών.
    Οπως αναφέρει ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο του, η ακραία αναδιανομή του εισοδήματος μέσω υπερφορολόγησης των συνεπών φορολογουμένων και των μισθωτών με τα σχετικά υψηλότερα εισοδήματα έχει πλέον φτάσει στα όριά της.
    Το 2015 στην Ελλάδα 1,2 εκατ. φορολογούμενοι δήλωσαν μηδενικό εισόδημα και 4,6 εκατ.  Φορολογούμενοι  δήλωσαν εισόδημα έως €10.000, καταβάλλοντας κατά κεφαλή φόρο €139, συνεισφέροντας το 7,5% των εσόδων του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων. Την ίδια ώρα 267 χιλιάδες φορολογούμενοι με ετήσιο δηλωμένο εισόδημα άνω των €30.000 κατέβαλαν ο καθένας, κατά μέσο όρο, €13.790 φόρο και αθροιστικά πλήρωσαν το 42% του συνόλου του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που εισέπραξε το κράτος.
    Η κυβέρνηση ήδη εξετάζει το ενδεχόμενο να καθιερώσει ανώτατο φορολογικό συντελεστή 60%μαζί με την έκτακτη εισφορά.

Έξοδος από την ΟΝΕ για νέα οικονομική πολιτική

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.efenpress.gr/ 

http://anemosantistasis.blogspot.com

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΕΔΕΚΟΠ*

    Στις 19 Φεβρουαρίου η «Καθημερινή» δημοσίευσε παρέμβαση δεκατεσσάρων Ελλήνων πανεπιστημιακών οικονομολόγων, με τίτλο: «Το Grexit παραμένει καταστροφικό για την Ελλάδα». Ο τόνος τους ήταν αυστηρός, αλλά η πληροφόρησή τους για τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς μάλλον ανύπαρκτη. Παρ’ όλα αυτά, μας διαβεβαίωσαν ότι οι καταστροφές που θα συμβούν, εάν η χώρα φύγει από την ΟΝΕ, θα είναι απερίγραπτες. Είναι όντως έτσι;

Η επιμονή των οικονομολόγων στην πλευρά της προσφοράς

    Η ουσία της παρέμβασης των δεκατεσσάρων έγκειται στην αντιμετώπιση της οξείας κρίσης της ελληνικής οικονομίας εντός Ευρωζώνης: «Χρειαζόμαστε έξοδο από αυτή τη μαύρη τρύπα [της ατέλειωτης λιτότητας].  Αυτό απαιτεί αλλαγή πλεύσης και μεταρρυθμίσεις μέσα στο ευρώ, όχι Grexit. Εκτός ευρώ και χωρίς την πίεση των θεσμών, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν θα γίνουν ποτέ».

    Οι «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις», οι οποίες «είναι απαραίτητες ανεξάρτητα από το τι νόμισμα θα έχουμε», έχουν ως εξής: «Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας ιδιαίτερα στο μέτωπο των επενδύσεων, η ιδιωτικοποίηση τομέων της οικονομίας όπου το κράτος απέτυχε […], η εφαρμογή των νόμων και [η] απονομή της δικαιοσύνης».

    Ξαφνιάζει η βαθιά και ταυτόχρονη πίστη και στο ευρώ και στη νεοφιλελεύθερη «μεταρρυθμιστική» πανάκεια. Γνήσιοι νεοφιλελεύθεροι οικονομολόγοι, όπως ο Μίλτον Φρίντμαν, ο Αλαν Γουόλτερς και ο Μάρτιν Φέλντσταϊν, έχουν ασκήσει καταλυτική κριτική στην ΟΝΕ, ήδη από τη δεκαετία του 1990. Δεν συμφωνούμε με τη γενικότερη προσέγγισή τους, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι στο συγκεκριμένο ζήτημα αποδείχθηκαν προφητικοί.

    Η παρέμβαση των δεκατεσσάρων επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πλευρά της προσφοράς της ελληνικής οικονομίας. Ακόμη περισσότερο, θεωρούν ότι η πατρίδα τους είναι ανίκανη να προχωρήσει μόνη της στις απαιτούμενες, κατά τους ίδιους, «μεταρρυθμίσεις». Χρειάζεται η εποπτεία των ξένων και το θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ.

    Οι «μεταρρυθμίσεις» που προτείνουν δεν είναι πειστικές. Η βαθύτερη αδυναμία της παρέμβασής τους όμως είναι ότι οι προτάσεις οικονομικής πολιτικής δεν πρέπει να αναλύονται μόνο με όρους προσφοράς αλλά και ζήτησης. Ο Μάρσαλ τόνιζε ότι «το ψαλίδι κόβει μόνο και με τις δύο λεπίδες». Δεν είχε άδικο.

Τα αίτια κατάρρευσης της ανταγωνιστικότητας

    Το κεντρικό επιχείρημα όσων προτείνουν έξοδο από την ΟΝΕ είναι απλό. Κατά την περίοδο 1980-2000, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ονομαστικής διολίσθησης της δραχμής ήταν ως προς το δολάριο ΗΠΑ περίπου 10%, ως προς το γερμανικό μάρκο επίσης 10%, ως προς την ιταλική λιρέτα 6% και, τέλος, ως προς το ECU 8%.   Αυτοί οι ρυθμοί δεν απέκλιναν πολύ από τους αντίστοιχους διαφορικούς ρυθμούς πληθωρισμού της ελληνικής οικονομίας. Αρα η διεθνής ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας (σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας) παρέμενε μέσα σε στενά όρια διακύμανσης.

    Κατά την περίοδο 2002-2008, όταν η διολίσθηση έγινε αδύνατη, η ετήσια απόκλιση του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία ήταν της τάξης του 2,5%. Αντίστοιχη –και λίγο μεγαλύτερη– ήταν και η απόκλιση του πληθωρισμού. Ο κύριος λόγος είναι πλέον γενικά αποδεκτός: οι παγωμένοι ονομαστικοί μισθοί στη Γερμανία. Ταυτόχρονα, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανατίμησης του ευρώ ως προς το δολάριο ήταν 7%.

    Πώς ήταν δυνατόν να μην αποσταθεροποιηθεί η ελληνική οικονομία όταν εμφάνισε τέτοιο τεράστιο κενό ανταγωνιστικότητας ως προς τη Γερμανία εντός ΟΝΕ και όταν χρησιμοποιούσε ένα νόμισμα πιο «σκληρό» και από το δολάριο; Ας μην ψάχνουν οι δεκατέσσερις να βρουν την απάντηση στην εξέλιξη της παραγωγικότητας της εργασίας: στην Ελλάδα αυξήθηκε ταχύτερα απ’ ό,τι στη Γερμανία. Αλλά η κίνηση των τιμών εξουδετέρωσε αυτό το πλεονέκτημα, κι έτσι το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών ξεπέρασε το 15% του ΑΕΠ το 2008. Η τεράστια διόγκωση του δημόσιου και του εξωτερικού χρέους την ίδια περίοδο ήταν αποτέλεσμα της κατάρρευσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας, και όχι η αιτία της κρίσης.

Η σημασία της ζήτησης και οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις

    Μετά το 2010, η εκτόξευση της ανεργίας, η δραματική συρρίκνωση της βιομηχανικής παραγωγής και η έλλειψη δυναμισμού της ελληνικής οικονομίας οφείλονται εν πολλοίς στη συντριβή της ζήτησης στο πλαίσιο της «διάσωσης». Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι η πατρίδα μας έχει χίλια στραβά, τα οποία επιθυμούμε να διορθωθούν. Ομως 1.100.000 ανέργους δεν είχε ποτέ, ούτε ποτέ έδιωξε εκατοντάδες χιλιάδες άριστα εκπαιδευμένους νέους στο εξωτερικό.

    Η καταστροφή ήταν το τίμημα όχι μόνο της συμμετοχής αλλά και της πεισματικής παραμονής μας στο ευρώ. Στις συνθήκες αυτές είναι εντελώς παράλογο να ζητάμε από τον ελληνικό λαό ακόμα περισσότερες θυσίες στο όνομα γενικόλογων «μεταρρυθμίσεων» στην πλευρά της προσφοράς. Λάθος στόχος, λάθος μείγμα πολιτικής, λάθος κατεύθυνση. Οι δεκατέσσερις παρακάμπτουν την «κάμηλο», αλλά θέτουν στο κβαντικό μικροσκόπιο τον «κώνωπα».

    Η δική μας πρόταση, η οποία εκτίθεται αναλυτικά σε πρόσφατη μελέτη του ΕΔΕΚΟΠ, ξεκινάει από αυτές τις αναλυτικές διαπιστώσεις και προτείνει άλλη πορεία για τη χώρα. Η ανατομή της ελληνικής οικονομίας όντως καταδεικνύει θεμελιώδεις δομικές ανισορροπίες στην πλευρά της προσφοράς. Ο τομέας της βιομηχανίας είναι έντονα εξαρτημένος από τις εισαγωγές. Ο τομέας των υπηρεσιών, αλλά και της αγροτικής παραγωγής, έχει σημαντικά πλεονεκτήματα όσον αφορά τη διεθνή ανταγωνιστικότητα, αλλά κυρίως την ενεργό ζήτηση. Επομένως, απαιτείται ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής που θα στοχεύει αρχικά στην αξιοποίηση των υφιστάμενων θετικών δυνατοτήτων, προκειμένου να επιτύχει, τελικά, τη διόρθωση των αρνητικών πλευρών.

    Η Ελλάδα χρειάζεται εσπευσμένα τόνωση της ζήτησης για τη γρήγορη μείωση της ανεργίας. Αυτό απλώς δεν γίνεται εντός ΟΝΕ. Η έξοδος έχει ακριβώς αυτήν τη σημασία. Θα επιτρέψει ανάκτηση κυριαρχίας στη νομισματική πολιτική και νέους βαθμούς ελευθερίας στη δημοσιονομική πολιτική. Η υποτίμηση θα τονώσει την ανταγωνιστικότητα και θα μεταβάλει θετικά το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Στη βάση αυτή, η χώρα θα μπορέσει να υιοθετήσει βιομηχανική και αγροτική πολιτική με στοχευμένη τομεακή και κλαδική σύνθεση. Απαραίτητο στοιχείο είναι η εξυγίανση του ουσιαστικά χρεοκοπημένου τραπεζικού συστήματος σε νέα, δημόσια βάση.

    Αυτές είναι οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και φυσικά περιλαμβάνουν μεταρρύθμιση και της δημόσιας διοίκησης. Μόνοι μας πρέπει να τις κάνουμε. Κανείς άλλος δεν πρόκειται να τις κάνει για μας, ούτε και να μας εποπτεύσει μεγαλόθυμα.

    Η έξοδος από την ΟΝΕ είναι ένας αναγκαίος, αλλά όχι ικανός, όρος για να διαρρήξει η χώρα τον καταστροφικό κύκλο στον οποίο έχει εγκλωβιστεί. Δεν είναι απλή διαδικασία και σίγουρα δεν είναι εύκολη.  Είναι όμως απολύτως εφικτή και μπορεί να γίνει με ομαλότητα, αν υπάρξει τεχνική προετοιμασία, κοινωνική συσπείρωση και αποφασιστικότητα.

    Το ΕΔΕΚΟΠ κατέθεσε το περίγραμμα ενός προγράμματος εξόδου. Οι δεκατέσσερις θα πρόσφεραν εξαιρετικές υπηρεσίες αν εξέταζαν το θέμα με επιστημονικούς όρους. Το ζήτημα δεν πρόκειται να φύγει από το προσκήνιο το επόμενο διάστημα. Εμείς ήδη καταθέσαμε επεξεργασμένες προτάσεις, ενώ έπονται άλλες.   Επιζητούμε τον εμπεριστατωμένο αντίλογο.

* Ιωάννης Θεοδοσίου, University of Aberdeen Κώστας Λαπαβίτσας, School of Oriental and African Studies, University of London, Θεόδωρος Μαριόλης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Στέργιος Σκαπέρδας, University of California, Irvine

Η τρόικα στην Αθήνα με μισογραμμένο προσχέδιο συμφωνίας

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.seleo.gr

Real.gr

    Με στόχο να ολοκληρώσουν εντός δέκα ημερών τις όποιες διαπραγματεύσεις και με το προσχέδιο της συμφωνίας σε επίπεδο προσωπικού (Staff Level Agreement - SLA), σχεδόν γραμμένο, προσέρχονται στις συνομιλίες της Αθήνας οι επικεφαλής της τρόικας, ωστόσο οι Βρυξέλλες επαναλαμβάνουν ότι ο χρόνος που θα χρειαστεί είναι στο χέρι της Αθήνας.

    Εκτός από το φορολογικό και το ασφαλιστικό, η τρόικα έχει ανά χείρας και τη γνωστή λίστα με τα 11 prior actions που δεν έχουν εκτελεστεί, με το θέμα της ενέργειας να φαντάζει το πλέον δύσκολο ανάμεσά τους.

    Το έργο της τρόικας δεν είναι καθόλου απλό, καθώς πρέπει να δεσμεύσει την Αθήνα στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, όπως η απελευθέρωση των απολύσεων, το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας, οι αποκρατικοποιήσεις με την λειτουργία του σχετικού ταμείου, τον διορισμό των διοικήσεων των τραπεζών, τους εξωδικαστικούς συμβιβασμούς, το νομοσχέδιο για τα κόκκινα δάνεια, τις 230 συστάσεις του ΟΟΣΑ για τον ανταγωνισμό, την ίδρυση τοπικών γραφείων κτηματολογίου και το άνοιγμα των υπόλοιπων κλειστών επαγγελμάτων.

    Και μετά από αυτά θα ξεκινήσει η λογιστική για το αφορολόγητο και την προσωπική διαφορά στις συντάξεις. Σε γενικές γραμμές το ύψος του αφορολόγητου θα κρίνει και τον χρόνο και το για ποιες συντάξεις θα καταργηθεί η προσωπική διαφορά.

    Επιπλέον, στις Βρυξέλλες, υπενθυμίζουν ότι η κυβέρνηση έχει πολλές επιλογές ως προς τον τρόπο που θα προσεγγίσει το συνταξιοδοτικό και δεν υπάρχουν αδιέξοδα ή οριζόντιες περικοπές. Αντιθέτως οι Βρυξέλλες, θέλουν κοινωνικά δίκαιη προσέγγιση και όχι χονδροειδείς κινήσεις, για να μην πειραχτούν οι παραδοσιακά ευνοημένες ομάδες. Κοινώς αυτό που λένε είναι "δεν είναι όλες οι προσωπικές διαφορές το ίδιο".

    Ο στόχος πάντως είναι να υπάρχει ένα έτοιμο κείμενο με νούμερα, μέτρα και αριθμούς για την 10η Μαρτίου και τη συνεδρίαση της ομάδας εργασίας της ευρωζώνης που θα προετοιμάσει το eurogroup της 20ής Μαρτίου.

    Από εκεί και πέρα η κυβέρνηση θα νομοθετήσει μετά το eurogroup και εκτός απροόπτου θα έχει χρόνο για να πάει τα σχετικά πολυνομοσχέδια στη Βουλή από τις 21 Μαρτίου (που το eurogroup θα επισφραγίσει τα prior actions) και μέχρι το επόμενο eurogroup στη Μάλτα στις 6 Απριλίου.

    Στις Βρυξέλλες αγωνιούν να προλάβουν να τελειώσουν τα πάντα πριν από τις γαλλικές εκλογές, καθώς το ελληνικό ζήτημα είναι εκεί εύκολη λεία για τους λαϊκιστές που διαδίδοντας αβάσιμα ψεύδη, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις ελληνικές δυσκολίες.

Οι Τούρκοι «έβγαλαν» ξανά στο βόρειο Αιγαίο το TCG Çeșme

ΣΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ- ΛΗΜΝΟΥ- ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.efenpress.gr/

της Μαρίνας Νικολάκη

    Λίγες μέρες μετά την απόσυρση του ωκεανογραφικού – ερευνητικού σκάφους TCG Çeșme από το Αιγαίο, (αν και στη NAVTEX που είχαν βγάλει άφηναν ανοιχτή την ημερομηνία ολοκλήρωσης της αποστολής του), οι Τούρκοι προχώρησαν σε μια ακόμη αιφνιδιαστική κίνηση και το ξαναέβγαλαν στο βόρειο Αιγαίο πριν από λίγες ώρες, όπως μετέδωσε η δημόσια τηλεόραση.

    Το σκάφος βρίσκεται αυτή την ώρα  στο τρίγωνο ανάμεσα στο Άγιο Όρος, τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη και όπως φαίνεται η απόσυρση του κάθε άλλο ήταν παρά μια κίνηση αποκλιμάκωσης της έντασης από την Άγκυρα.

    Να σημειωθεί ότι το υδρογραφικό πλοίο «Τσεσμέ»  παρακολουθείται από την ελληνική πλευρά με σύστημα επιτήρησης. 

    Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι το γεγονός αυτό έρχεται σε μια στιγμή όπου έχουν προηγηθεί οι εκατέρωθεν «βολές» με δηλώσεις από ελληνικής πλευράς (Π.Καμμένου και Ν.Κοτζιά) και της τουρκικής μόνιμης -το τελευταίο διάστημα- προκλητικότητας όχι μόνο φραστικά αλλά και με σκηνοθετημένα βίντεο που αφορούν δήθεν επεισόδια στα Ιμια. (Τα επεισόδια διαρρέονται στα ελεγχόμενα ΜΜΕ του Ρ.Τ.Ερντογάν με βαθύτερο σκοπό να πυροδοτήσουν τα σενάρια για επικείμενη σοβαρή εμπλοκή Τουρκίας- Ελλάδας)

    Να σημειωθεί ότι οι σχέσεις των δύο χωρών περνούν μια επιπλέον κρίση, καθώς είναι σε εξέλιξη η υπόθεση με τους δύο (εκτός των άλλων) Τούρκους στρατιωτικούς οι οποίοι φέρονται να εμπλέκονται στο σχέδιο δολοφονίας του Ερντογάν τη νύχτα του πραξικοπήματος και πριν από λίγες ημέρες παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχές.

    Nα θυμίσουμε ότι τα ελληνικά Επιτελεία προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη τουρκική προκλητικότητα και τις έρευνες που πραγματοποιούσε το Çeșme το προηγούμενο διάστημα στο Αιγαίο είχαν αποστείλει  υποβρύχιο του ΠΝ προς επιτήρηση του σκάφους