Οι μασκότ των Παγκοσμίων Κυπέλλων Ποδοσφαίρου

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Periergos 

    Μια μασκότ έκανε την εμφάνισή της σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου για πρώτη φορά το 1966 στην Αγγλία. Από τότε είναι αναπόσπαστο κομμάτι της διοργάνωσης. Άλλες φορές επιτυχημένη επιλογή άλλες όχι τόσο η μασκότ που επιλέγεται κάθε φορά αποτελεί θέμα συζήτησης και βασικόσυστατικό για μια επιτυχημένη διοργάνωση.
    Ας δούμε λοιπόν όλες τις μασκός που χρησιμοποιήθηκαν από το 1966 έως σήμερα.

1966 Αγγλία
O Willie , η πρώτη μασκότ, ήταν ένα λιοντάρι, σύμβολο της Αγγλίας, που φορούσε εμφάνιση με την «Union Flag».

                                    
1970 Μεξικό
O Huanito, ήταν ένα μικρό χαμογελαστό αγόρι που φορούσε το χαρακτηριστικό σομπρέρο και τη στολή της εθνική ομάδας του Μεξικό.

1974 Γερμανία
Oι Tip και Tap, δυο μικρά αγόρια αγκαλιασμένα φορώντας τα χρώματα τηε εθνικής Γερμανίας. Σύμβολο, ίσως,της επανένωσης των δύο Γερμανιών.

1978 Αργεντινή
O Gauchito, ένα μικρό αγόρι και πάλι, με τη στολή της εθνικής Αργεντινής όπως επίσης καμουτσίκι και φουλάρι, χαρακτηριστική των Gauchos, των κτηνοτρόφων της πάμπα. Συγκέντρωσε αρνητικά σχόλια λόγω της ομοιότητάς του με το Juanito του 1970.

1982 Ισπανία
O Naranjito, ένα χαμογελαστό πορτοκάλι χαρακτηριστικό της χώρας της Ιβηρικής.

1986 Μεξικό
O Pique είναι μια καυτερή πιπεριά jalapeno με σομπρέρο και χαρακτηριστικό μουστάκι που αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

1990 Ιταλία
O Ciao, είναι ένα σκίτσο ποδοσφαιριστή με κύβους στα χρώματα της ιταλικής σημαίας και μια μπάλα ποδοσφαίρου για κεφάλι.

1994 ΗΠΑ
O Striker είναι ένας σκύλος-ποδοσφαιριστής ντυμένος με τα χρώματα της εθνικής οάδας των ΗΠΑ.

1998 Γαλλία
O Footix είναι ένας τρικολόρ πετεινός, σύμβολο της Γαλλίας.

2002 Κορέα – Ιαπωνία
Διαφορετική αλλά μάλλον κακόγουστη η μασκότ, τα φουτουριστικά Spheriks, που αποτελούσαν την ομάδα Atmoball, με προπονητή τον Ato, και παίκτες τους Kaz και Nik.

2006 Γερμανία
O Goleo VI είναι ένα λοντάρι που έχει για παρέα μια χαμογελαστή μπάλα την Pille.

2010 Νότια Αφρική
O Zakumi είναι μια λεοπάρδαλη σε κίτρινο και πράσινο χρώμα. Το ονομά του προήλθε από το ΖΑ(Νότια Αφρική) + kumi (δέκα).

2014 Βραζιλία
O Fuleco είναι ένα αρμαντίλλο που πήρε το όνομά του από τις λέξεις ποδόσφαιρο και οικολογία (στα πορτογαλικά «futebol» και «ecologia»).

Πως πρέπει να είναι η ρύθμιση για την απόφαση του ΣτΕ.

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

                             

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 39

     Ως γνωστόν, στις 13 Ιουνίου εκδόθηκαν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) που κρίνουν αντισυνταγματικές τις διατάξεις των περιπτώσεων 31-33 της υποπαραγρ. Γ1 του πρώτου άρθρου του ν. 4093/2012, «που μειώθηκαν οι αποδοχές των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, με τη μείωση του βασικού μισθού του ανθυπολοχαγού και των αντίστοιχων βαθμών, τη μείωση των συντελεστών βάσει των οποίων καθορίζονται οι βασικοί μισθοί των λοιπών βαθμών και τη μείωση των προβλεπόμενων επιδομάτων και αποζημιώσεων».

     Επίσης είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η απόφαση κάνοντας χρήση διατάξεων του Συντάγματος αναδεικνύει ως υποχρέωση της Πολιτείας την «αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχειρίσεως των στρατιωτικών».

     Από τότε, δια μέσου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των πάσης φύσεως μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχουν περιγραφεί απίστευτα σενάρια ερμηνείας και υλοποίησης των αποφάσεων του ΣτΕ, προκειμένου ο καθένας να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του (αναγνωσιμότητα, κοινωνικό αυτοματισμό, πρόβλεψη, αυτοπροβολή, πανικό κλπ). Μειώσεις έως και 20%, ομόλογα, αναδρομικά 3 μηνών, πάγωμα και ξεπάγωμα μισθολογικών προαγωγών, δυνατότητα συσταλτικής ερμηνείας, είναι μερικά μόνο από αυτά που έχουν διακινηθεί όλο αυτό το διάστημα, δημιουργώντας σύγχυση μεταξύ των ενδιαφερομένων.

     Μία θα πρέπει να είναι η θέση μας. Εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ με τον ίδιο τρόπο που εφαρμόσθηκε η απόφαση του Μισθοδικείου για τους δικαστές και τα μέλη του ΝΣΚ. Η σχετική ρύθμιση στο Ν.4270/2014 έχει όπως παρακάτω:

«Άρθρο 181

Τροποποιήσεις των νόµων 4093/2012, 4244/2014 και 3492/2006

     1.α. Οι διατάξεις των περιπτώσεων 13, 14 και 15 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222) καταργούνται από τότε που ίσχυσαν. Με τη ρύθμιση του προηγούμενου εδαφίου δεν θίγεται η επελθούσα από 1.8.2012 παύση της αναστολής ισχύος των διατάξεων περί μισθολογικών προαγωγών και επιδόματος χρόνου υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών και των µελών του κυρίου προσωπικού του Νοµικού Συμβουλίου του Κράτους.

         β. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθορίζεται ο χρόνος και η διαδικασία καταβολής της διαφοράς αποδοχών που απορρέει από τη διάταξη της προηγούμενης παραγράφου, για το χρονικό διάστηµα από 1.8.2012 έως την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος νόµου, προς τους δικαστικούς λειτουργούς και τα µέλη του κύριου προσωπικού του Νοµικού Συμβουλίου του Κράτους, εν ενεργεία και συνταξιούχους όλων των βαθµίδων.»

    Όπως ψηφίστηκε η παραπάνω τροπολογία και καλύπτει όλες τις παραμέτρους, κατ’ αντίστοιχο τρόπο να γίνει η ρύθμιση και για του στρατιωτικούς. Άμεση επαναφορά μισθών (επομένως και συντάξεων) και επιδομάτων. Αναδρομικά  από 1.8.2012 έως την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου. Δικαιολογίες περί προϋπολογισμού, διαφορετικότητας των αποφάσεων ή άλλης επιχειρηματολογίας απλά δεν υπάρχουν.

    Οτιδήποτε λιγότερο θα μας βρει ΟΛΟΥΣ απέναντι.

     Η Πολιτεία, θα πρέπει να πάψει πλέον τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας και των αποστράτων μελών τους και να αντιμετωπίζει  τα προβλήματα που τους απασχολούν, τα οποία η ίδια η κυβέρνηση προκάλεσε,  με σοβαρότητα και όπως αρμόζει στην αποστολή και στον εθνικό τους ρόλο.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

ΗΠΑ: Αστυνομικός τέθηκε σε αργία επειδή αρνήθηκε να εργαστεί για το gay parade

Έ, κάπου – κάπου φαίνονται και κάποιοι που δεν έχουν διακοσμητικούς ‘’κοχόνες’’.

Κατά τα άλλα, οι ‘’σείοντες την αχλαδιά’’ ( κομψός ορισμός του ‘’πουσταριά’’ ) αυξάνονται καi πληθύνονται. Μα πώς πολλαπλασιάζονται ? Με παραφυάδες ή με καταβολάδες ?

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

defencenet.gr

    Ένας αστυνομικός στην Salt Lake City των ΗΠΑ τέθηκε σε αργία μετά την άρνησή του να εργαστεί σε μια παρέλαση ομοφυλόφιλων (“gay pride”). 

    Ο αστυνομικός ήταν μεταξύ των περίπου 30 αστυνομικών στους οποίους ανατέθηκε ο έλεγχος της κυκλοφορίας και της ασφάλειας στην ετήσια παρέλαση ομοφυλόφιλων στην Salt Lake City της Γιούτα, δήλωσε η εκπρόσωπος του αστυνομικού τμήματος Lara Jones.

     «Δεν ανεχόμαστε την προκατάληψη και τη μισαλλοδοξία στο τμήμα και οι υπηρεσίες είναι υπηρεσίες ... Το να επιτρέψουμε την προσωπική γνώμη του καθενός να οδηγεί τον κάθε αστυνομικό αν θα λάβει μια θέση δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει ανεκτό σε ένα αστυνομικό τμήμα», είπε η Jones.

    Ο αστυνομικός, του οποίου το όνομα δεν έχει κυκλοφορήσει, τέθηκε σε αμειβόμενη διοικητική άδεια, εν αναμονή της έκβασης της έρευνας των εσωτερικών υποθέσεων. 

    Ο εκπρόσωπος του “Utah Pride Center” είπε ότι η ομάδα είναι ευχαριστημένη με τη στάση της υπηρεσίας και θεωρεί ότι οι αστυνομικοί θα πρέπει να εκπαιδεύονται σε θέματα ευαισθησίας πριν από την ένταξή τους στο σώμα, ενώ χαρακτήρισε την στάση του αστυνομικού μια απόδειξη ότι ο «φανατισμός είναι ζωντανός». 

    Ο αρχηγός της αστυνομίας Chris Burbank έχει συμμετάσχει στην παρέλαση στο παρελθόν, και τρεις υπαρχηγοί παρέλασαν φέτος. 

    Το τμήμα είχε επίσης και περίπτερο στο “φεστιβάλ υπερηφάνειας”, «για την αντιμετώπιση ζητημάτων δημόσιας ασφάλειας που σχετίζονται με λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικούς και τρανσεξουαλικούς κατοίκους». 

     «Έχουμε ομοφυλόφιλους άνδρες και ομοφυλόφιλες γυναίκες που υπηρετούν στο αστυνομικό τμήμα», είπε η Jones στην Salt Lake Tribune. «Η στάση ενός αστυνομικού δεν αντικατοπτρίζει αυτή της συντριπτικής πλειοψηφίας των αστυνομικών που εργάζονται στο Αστυνομικό Τμήμα».

Χιλιάδες τραυματισμοί και θάνατοι από μπαταρίες-κουμπιά

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

    Κίνδυνος κατάποσης

    Ακόμα και ενήλικες έχουν καταπιεί μπαταρίες-κουμπιά νομίζοντας πως είναι χάπια  

    Χιλιάδες παιδιά και ηλικιωμένοι σε όλο τον κόσμο υπέστησαν φρικτούς εσωτερικούς τραυματισμούς όταν κατάπιαν στρογγυλές μπαταρίες μεγέθους κέρματος, γνωστές ως «μπαταρίες- κουμπιά, προειδοποιεί η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή.

    Το θέμα συζητήθηκε στο πλαίσιο της Διεθνούς Εβδομάδας για την Ασφάλεια των Προϊόντων, το οποίο πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες με τη συμμετοχή της ΕΕ και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) μεταξύ άλλων.

    Ο ΟΟΣΑ πραγματοποίησε μάλιστα διεθνή καμπάνια για την ενημέρωση του κοινού και την προώθηση ορθών πρακτικών για με την ασφάλεια των μπαταριών- κουμπιών, ιδίως όσον αφορά τις προειδοποιήσεις, τη συσκευασία και το σχεδιασμό του προϊόντος.

Η ΓΓ Καταναλωτή επισημαίνει:

    Σε περίπτωση κατάποσης, οι μπαταρίες μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές, μόνιμες βλάβες ή θάνατο.

Μπαταρίες σε μέγεθος κέρματος μπορούν να κολλήσουν στο λαιμό των μικρών παιδιών, όπου το σάλιο ενεργοποιεί αμέσως ένα ηλεκτρικό ρεύμα και προκαλεί έτσι χημική αντίδραση. Ακόμα και θανατηφόρα χημικά εγκαύματα μπορεί να συμβούν μέσα σε μόλις δύο ώρες.

    Η σοβαρότητα του εγκαύματος μπορεί να συνεχίσει να επιδεινώνεται ακόμη και μετά την αφαίρεση της μπαταρίας.

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει σίτιση και αναπνοή μέσω σωλήνα και πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις.

Χρήσιμα μέτρα ασφάλειας

    Πάντα να ελέγχετε τα φάρμακα πριν από την κατάποση τους. Ενήλικες έχουν καταπιεί μπαταρίες κουμπιά γιατί τις θεώρησαν χάπια ή δισκία.

    Μην επιτρέπετε στα παιδιά να παίζουν ή να έρχονται σε επαφή με τις μπαταρίες- κουμπιά.

    Δώστε προσοχή στις προειδοποιήσεις και τις ετικέτες που περιγράφουν τους κινδύνους από μπαταρίες- κουμπιά σε διάφορα προϊόντα καθημερινής χρήσης.

    Ελέγξτε εάν οι συσκευές ή τα προϊόντα με μπαταρίες- κουμπιά έχουν σχεδιαστεί ώστε να αποφεύγεται η εύκολη πρόσβαση στο διαμέρισμα της μπαταρίας.

    Κρατήστε τα τηλεχειριστήρια και άλλες συσκευές μακριά από τα παιδιά αν τα διαμερίσματα της μπαταρίας δεν έχουν βίδα για να κλείνουν. Χρησιμοποιήστε κολλητική ταινία για να εμποδίσετε το άνοιγμα του διαμερίσματος της μπαταρίας

    Ελέγχετε περιοδικά τις συσκευές σας προκειμένου να βεβαιώνεστε ότι τα διαμερίσματα της μπαταρίας είναι ασφαλώς κλεισμένα.

     Απορρίψτε τις χρησιμοποιημένες μπαταρίες αμέσως. Ακόμη και οι ληγμένες μπαταρίες μπορεί να είναι επικίνδυνες για τα παιδιά.

    Αν υποψιάζεστε ότι ένα παιδί έχει καταπιεί μια μπαταρία- κουμπί, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια (πηγαίνετε αμέσως το παιδί σε νοσοκομείο). Μην αφήνετε το παιδί να φάει ή να πιει και μην προκαλείτε εμετό.

    Ενημερώστε τους γνωστούς σας σχετικά με τον κίνδυνο, ο οποίος ακόμα υποτιμάται από πολλούς.

Ο τουρίστας προηγείται...

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.syntiritikoi.gr/

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος

    Η συχνά επαναλαμβανόμενη άποψη ότι ο τουρισμός αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας και η απουσία ευρείας, εγχώριας παραγωγικής βάσης ενθαρρύνει την κυβέρνηση  να διευκολύνει την ανάπτυξη του τουριστικού τομέα με σειρά αμφισβητήσιμων νομικών διατάξεων, διατάξεις οι οποίες, αν εφαρμοστούν, θα έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση της ποιότητας του περιβάλλοντος της πατρίδας μας.

    Πιο συγκεκριμένα, στα τέλη Δεκεμβρίου 2013 έλαβε χώρα η τροποποίηση του χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό. Θεσμοθετήθηκε η δυνατότητα πολεοδόμησης δημοσίων και ιδιωτικών εκτάσεων, σε περιοχές εκτός σχεδίου, για την κατασκευή «τουριστικών χωριών».

    Τα εν λόγω «σύνθετα τουριστικά καταλύματα», πρόνοια του νόμου 4002/2011, συνίσταται σε ανέγερση «τουριστικών χωριών» παράλληλα με μια ξενοδοχειακή εγκατάσταση προς εξυπηρέτηση τους. Τα εν λόγω «τουριστικά χωριά» δεν επιτρέπονται να κτιστούν σε έκταση μικρότερη των 150 στρεμμάτων και σε περίπτωση κατά την οποία ξεπερνούν τα 800 στρέμματα (;) πρέπει να χωροθετούνται εντός των Περιοχών Οργανωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης ( ΠΟΤΑ).  Ανάλογα με τον εκάστοτε συντελεστή δόμησης, το τμήμα των τουριστικών χωριών που μπορούν να πωληθούν κυμαίνεται από 30% έως 60% με το υπόλοιπο να ενοικιάζεται.

    Ταυτόχρονα, όμως, νομικές διατάξεις, ρυθμιστικές της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας παρουσιάζονται να είναι αντίθετες με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πιο συγκεκριμένα, ρύθμιση του νόμου 4179/2013  προνοεί ότι  « κτήρια των τουριστικών καταλυμάτων σε οργανωμένους υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων, καθώς και σε σύνθετα τουριστικά καταλύματα τοποθετούνται σε απόσταση πενήντα (50) μέτρων τουλάχιστον από τη γραμμή αιγιαλού…»  ενώ  οι « τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες εντός σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων,  οι μη αμιγώς τουριστικές εγκαταστάσεις εντός ΠΟΤΑ και οι κατοικίες εντός οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων, ύψους μέχρι και 7,50 μέτρα, τοποθετούνται σε απόσταση τριάντα (30) μέτρων τουλάχιστον από τη γραμμή αιγιαλού » ( άρθρο 5.3 του νόμου 4179/2013).  Σύμφωνα με την νομολογία του ΣτΕ η απόσταση δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 100 μέτρα…

    Οι νομικές ρυθμίσεις των τουριστικών χωριών πλαισιώνονται από τους νόμους 3894/2010 και 3986/2011.  Βάσει αυτών προβλέπονται τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων ή Στρατηγικών Επενδύσεων (γνωστά ως ΕΣΧΑΔΑ ή ΕΣΧΑΣΕ).  Χαρακτηριστικό παράδειγμα ΕΣΧΑΔΑ , που εγκρίθηκε προ μηνών με Προεδρικό Διάταγμα, αφορά την περιοχή της Κασσσιόπης στην Κέρκυρα. Προβλέπεται, στην έκταση των 447 στρεμμάτων, να κτιστούν 36.000τ.μ., από τα οποία έως και 7.280 θα είναι η κύρια ξενοδοχειακή εγκατάσταση και το υπόλοιπο των 29.100 θα αφορά κατοικίες και βοηθητικές εγκαταστάσεις.  Και πάλι ορίζεται πως οι εν λόγω κατοικίες θα έχουν ελάχιστη απόσταση από τον αιγιαλό τα 30 μέτρα.

    Παράλληλα με τα ζητήματα, τα οποία ανακύπτουν από τα «τουριστικά χωριά» και τους όρους των εγκρινομένων  ΕΣΧΑΔΑ ανησυχία έχει προκληθεί με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό (Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας).  Ειδικότερα, το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προβλέπει την παραχώρηση, μέσω διαγωνισμού, της απλής χρήσης του αιγιαλού και της κοινόχρηστης παραλίας για την εξυπηρέτηση λουομένων ( αναψυκτήριο, ξαπλώστρες ). Επίσης, στο σχέδιο νόμου δεν υπάρχει απαγόρευση παραχώρησης έκτασης μεγαλύτερης των 500 τ.μ., ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο τη διασταλτική ερμηνεία του νόμου από τους άμεσα ενδιαφερομένους ( έστω και αν για την περίπτωση περιοχής πέραν των 500 μέτρων εκδίδεται απόφαση από τον ίδιο τον Υπουργό), καθώς επίσης δεν καθίσταται υποχρεωτική η δημιουργία ελευθέρων ζωνών 100 μέτρων.

    Επιπροσθέτως, υπάρχει πρόβλεψη για επιχωμάτωση (μπάζωμα) του θαλάσσιου χώρου από ιδιωτικές επιχειρήσεις  που ασκούν, σε γειτονική με τον αιγιαλό έκταση, επιχειρηματική δραστηριότητα. Απαραίτητη, δε, προϋπόθεση είναι η συγκεκριμένη επένδυση ( θέρετρα πολυτελείας)  να έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των Στρατηγικών Επενδύσεων ή να διαθέτει εγκεκριμένο χωροταξικό σχέδιο (ΕΣΧΑΔΑ ή ΕΣΧΑΣΕ).  Οι υπερπολυτελείς κατοικίες θεωρούνται από τον νομοθέτη και την πολιτική ηγεσία της χώρας στρατηγική επένδυση…

    Παράλληλα, υπάρχει απλή αναφορά περί  ύπαρξης «όρων χρήσης που να διασφαλίζουν την πρόσβαση του κοινού, ύστερα από αιτιολογημένη στάθμιση των συμφερόντων που εξυπηρετούνται ή βλάπτονται». Δεν προβλέπεται ρητή ρύθμιση, η οποία να διασφαλίζει την υποχρέωση ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης του κοινού στον αιγιαλό ενώ δεν περιέχεται απαγόρευση αποκλειστικής παραχώρησης του αιγιαλού και την παραλίας.

    Τέλος, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η πρόνοια του σχεδίου νόμου αναφορικά με την νομιμοποίηση  αυθαίρετων κατασκευών, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος, στην παραλία και στον αιγιαλό. Κριτήριο για τις εν λόγω κατασκευές θα είναι να εξυπηρετούν ερευνητικούς, κοινωφελείς, δημόσιους και επιχειρηματικούς σκοπούς καθώς επίσης η παραχώρηση που λαμβάνει χώρα να είναι απαραίτητη για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού. Η συμπερίληψη των επιχειρηματικών σκοπών μαζί με τους κοινωφελείς, δημόσιους και ερευνητικούς  γίνεται για να «καθαγιαστεί» το επιχειρηματικό κέρδος εις βάρος του φυσικού τοπίου της πατρίδας μας αποδίδοντας του την ίδια σημασία με σκοπούς που στόχο έχουν την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος ( ερευνητικούς, κοινωφελείς ). Σημειώνεται πως το ίδιο συμβαίνει με την παραχώρηση «…της χρήσης νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων και του  συνεχόµενου αιγιαλού και της παραλίας…» ( άρθρο 13) εφόσον γίνεται για την εξυπηρέτηση σκοπών «γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, ναυταθλητικών, τουριστικών και εν γένει επιχειρηµατικών , εθνικής άµυνας και ασφάλειας και περιβαλλοντικής έρευνας ». Η επιχειρηματική δραστηριότητα τοποθετείται, εντελώς, αθώα μεταξύ της εθνικής άμυνας, ασφάλειας και περιβαλλοντικής έρευνας μειώνοντας τις αντιστάσεις οποιουδήποτε, ο οποίος θα είχε αντιρρήσεις.

    Η συγκεκριμένη διάταξη περί νομιμοποίησης αυθαίρετων κτισμάτων σε συνδυασμό με την χρήση της κοινόχρηστης παραλίας και του αιγιαλού και την επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου από ιδιώτες θα οδηγήσει σε αλλοίωση, στην καλύτερη περίπτωση, πολλών φυσικών τοπίων της χώρας μας με τη μόνιμη και νόμιμη, πλέον, επέκταση πάσης φύσεως κατασκευών για την εξυπηρέτηση των τουριστών, οι ανάγκες των οποίων φαίνεται υπερτερούν της ανάγκης των γηγενών Ελλήνων να απολαμβάνουν, ανεμπόδιστα, το περιβάλλον της πατρίδας τους. Η υποθετική εφαρμογή της συγκεκριμένης ρύθμισης  θα ακυρώσει την προσπάθεια του Υπουργείου Περιβάλλοντος  για κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων, προσπάθεια η οποία κατέγραψε περί τις τρεις χιλιάδες περιπτώσεις αυθαίρετων σε αιγιαλό σε ολόκληρη την ελλαδική επικράτεια. Η συντήρηση του φυσικού τοπίου και κάθε τι, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας, αποτελεί υποχρέωση μιας παράταξης που έχει, θεωρητικά, την έννοια του Έθνους, στον πυρήνα της ιδεολογίας της…

    Σημειώνεται, επίσης, ότι οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις αφορούν ένα μεταβατικό στάδιο διότι εντός του 2015 θα λάβει χώρα μια νέα συζήτηση για τον αιγιαλό. Για ποιο λόγο, τότε, όλη αυτή η σπουδή; Μήπως για να υπάρχει έτοιμο νομικό πλαίσιο ( κατά πολύ χειρότερο από το σημερινό) πάνω στο οποίο θα ξεκινήσει ο νέος διάλογος επηρεάζοντας ή προδικάζοντας σε σημαντικό βαθμό το αποτέλεσμα της  συζήτησης αυτής;  Παράλληλα, αναφορικά με τα προαναφερθέντα «τουριστικά χωριά» δεν έχει τεκμηριωθεί η ανάγκη κατασκευή τους από την στιγμή κατά την οποία οι απούλητες εξοχικές κατοικίες υπολογίζονται σε 55.000. Για ποιον λόγο θα δεσμευτούν πολύτιμες εκτάσεις της πατρίδας μας όταν αυτές θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν προς αύξηση της γεωργικής παραγωγής; Και πάλι οι ανάγκες των τουριστών υπερτερούν των αναγκών των Ελλήνων…

Καταληκτικά  Σχόλια

    Κατά τη διάρκεια της πρώτης οκταετίας διακυβέρνησης του ο Κ. Καραμανλής εισήγαγε το νόμο της αντιπαροχής. Νόμος, ο οποίος ενδυνάμωσε την παράνομη δοσοληψία δημοσίου-πολίτη και απετέλεσε τη νόμιμη οδό καταστροφής όχι μόνο του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και της αστικής αρχιτεκτονικής με την κατεδάφιση εκατοντάδων νεοκλασικών κτιρίων των Αθηνών και όχι μόνο. Άναρχη, ακαλαίσθητη τουριστική, και όχι μόνο, δόμηση  και συγκέντρωση του πληθυσμού στην Αθήνα οι συνέπειες του κακού…

     Απότοκο της εν λόγω πολιτικής και της παντελούς έλλειψης  διάθεσης η χώρα να πάψει να ταυτίζεται με το τρίπτυχο  «tzatziki, moussaka, syrtaki» και έχοντας ως άλλοθι την οικονομική κρίση είναι οι προαναφερθείσες διατάξεις. Είναι πιο εύκολο για την πολιτική ηγεσία του τόπου να γεμίζει τη χώρα με πισίνες και bar παρά να θέσει τις βάσεις μιας μικρής, έστω,  βιομηχανικής παραγωγής για να απορροφηθεί, μόνιμα, ένα τμήμα των Ελλήνων ανέργων. Η φραγκολεβαντίνικη νοοτροπία της παροχής υπηρεσιών έλκει την ηγεσία της χώρας… Κατηγορούν τον Τσίπρα ότι θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε Κούβα του Κάστρο και προτείνουν ως εναλλακτική λύση την Κούβα του Μπατίστα…

    Στην  συζήτηση για τα οικονομικά οφέλη από τον τουρισμό θα πρέπει να συνυπολογιστούν σημαντικές επιπτώσεις, περιβαλλοντικές και άλλες, σε μια σειρά θεμάτων:  αλλοίωση φυσικών τοπίων μέσω της ανεξέλεγκτης τουριστικής δόμησης, αφαίρεση  πολύτιμης αγροτικής γης απαραίτητης για την επίτευξη αυτάρκειας σε βασικά είδη διατροφής, επιδείνωση αποθεμάτων νερού και δυσχερής διαχείριση αποβλήτων στα νησιά και σειρά άλλων ζητημάτων. Το ελληνικό φυσικό περιβάλλον αποτελεί την γενέθλια γη των Ελλήνων. Δεν πρέπει να  γίνεται αντικείμενο διαχείρισης σύμφωνα με τις ανάγκες  αλλοδαπών τουριστών αλλά μόνο των Ελλήνων, οι οποίοι άλλωστε ζουν σε αυτό και θυσιάστηκαν για αυτό…

Εφιάλτης στα εφημερεύοντα ιατρεία: Ουρές, ράντζα και απελπισία

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

news247 

    Ατελείωτες ουρές, ράντζα, εκνευρισμός και απελπισία συνθέτουν τη σκληρή πραγματικότητα στα επείγοντα του ΕΣΥ τα χρόνια της κρίσης.

    Η εφημερίδα "Τα Νέα" κατέγραψε εφιαλτικές σκηνές στα τέσσερα μεγαλύτερα νοσοκομεία: Στον Ερυθρό Σταυρό, τη Νίκαια, τον Ευαγγελισμό και το ΚΑΤ.

    Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι σε ένα 24ωρο εφημερίας το νοσοκομείο της Νίκαιας δέχεται κατά μέσο όρο 1.600 ασθενείς και ο Ευαγγελισμός 1.400.

    Το πρόβλημα των ελλείψεων σε προσωπικό στα νοσοκομεία είναι εμφανές, ενώ γιατροί και νοσηλευτές έχουν επιπλέον να αντιμετωπίσουν και το ζήτημα των φθηνών υλικών που παραγγέλνουν οι διοικήσεις, λόγω σφικτών προϋπολογισμών.

    Σε ό,τι αφορά τους ασθενείς, μόνο το 15% έως 20% των περιστατικών φθάνουν στο νοσοκομείο με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, ενώ από το σύνολο των περιστατικών μόνο το ένα τρίτο θα λάβει εισιτήριο για εισαγωγή. Οι υπόλοιποι θα έπρεπε να είχαν απευθυνθεί στην πρωτοβάθμια περίθαλψη -αυτή που υπόσχεται το νέο σύστημα του ΠΕΔΥ.

    Η υπερφόρτωση των νοσοκομείων κατά τις εφημερίες προκαλεί πολύωρη αναμονή για τους ασθενείς, εκνευρισμό και απελπισία. Αρκετοί είναι αυτοί που καταλήγουν σε ράντζα σε διαδρόμους, ενώ τραγικά είναι τα προβλήματα που προκαλούνται από ελλείψεις σε υποδομές, όπως οι τουαλέτες.

Βορίδης: Προσλήψεις στην υγεία

    Κληθείς να σχολιάσει το ρεπορτάζ της εφημερίδας Τα Νέα, ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης δήλωσε στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι σχεδιάζει σειρά παρεμβάσεων για να βελτιωθεί η κατάσταση.

    Ως πρώτο μέτρο προανήγγειλε την αντιμετώπιση της υποστελέχωσης των νοσοκομείων μέσω 2.800 προσλήψεων.

    Όπως είπε, αύριο, Τρίτη, θα ανακοινωθούν αναλυτικά 2.800 προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων, μεταξύ αυτών 200 θέσεις για το ΕΚΑΒ.

    Αναφερόμενος εξάλλου στις δηλώσεις του για ανακατανομή των πόρων του προϋπολογισμού, ώστε να αυξηθούν τα ποσά που κατευθύνονται για τον τομέα της Υγείας που προκάλεσαν αντιδράσεις, ο υπουργός Υγείας επέμεινε στη θέση του, σημειώνοντας ότι διεκδικεί μεγαλύτερο μερίδιο των πόρων, από τον προϋπολογισμό του 2015, με διαφορετική κατανομή μεταξύ των υπουργείων, σημειώνοντας ότι πρόκειται ότι οι δαπάνες για την υγεία στη χώρα μας είναι κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης.

    Πρόσθεσε ότι με υπουργική απόφαση του προκατόχου του Άδωνι Γεωργιάδη οι ανασφάλιστοι που χάνουν τις δουλειές καλύπτονται πλήρως νοσοκομειακά, έμενε και το κομμάτι της φαρμακευτικής περίθαλψης, και δόθηκε η αρμοδιότητα στον ΕΟΠΥΥ να καλύπτει τους ανασφάλιστους και φαρμακευτικά με ΥΑ που εξεδόθη το Σάββατο. Ο υπουργός Υγείας δήλωσε ότι για το "νοσοκομειακό κομμάτι" καλύπτονται 75 εκατ. ευρώ από τον προϋπολογισμό, ενώ για το φαρμακευτικό υπάρχει πρόβλεψη 100 εκατ. ευρώ.

    Όσον αφορά το ποσοστό κέρδους των φαρμακοποιών το χαρακτήρισε ως "αρκετά σύνθετο κομμάτι" με πολλά τεχνικά χαρακτηριστικά. "Το ποσοστό κέρδους διαφέρει απο φάρμακο σε φάρμακο. Θα εκπληρωθεί η υποχρέωση με έναν τρόπο όσο δικαιότερο γίνεται" τόνισε ο υπουργός.

    "Γίνεται προσπάθεια για καλή λύση. Δεν μιλώ εγώ με την τρόικα αλλά στελέχη του υπουργείου" σημείωσε με νόημα.

                                                                    

Ο ΡΑΓΙΑΣ

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Άγνωστος ποιητής

 Έλα ραγιά χαμήλωσε
και σκύψε το κεφάλι
Δεν έφτασε η άνοιξη
χειμώνα θα'χεις πάλι

μεσ' στην ψυχή σου την σκλαβιά
βαθιά έχεις κρυμμένη
μ'αυτή γεννιέσαι μ'αυτή ζεις
και με αυτή πεθαίνεις

σκυφτός καθώς και δουλικός
γελάς που σε γελούνε
μιλάς και λες χωρίς να λες
την ώρα που σε φτιούνε

Αριστείδης Στεργιάδης: Ο ύπατος αρμοστής-τύραννος της Σμύρνης, που μισήθηκε απο Σμυρνιούς και Ηπειρώτες

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News

    Στις 22 Ιουνίου 1949, πέθανε ξεχασμένος στη  Νίκαια της Γαλλίας, ο άνθρωπος που μισήθηκε από ηπειρώτες και μικρασιάτες για τον αυταρχικό χαρακτήρα του, που χειροδίκησε με μητροπολίτες και ιερείς, ο ύπατος αρμοστής Αριστείδης Στεργιάδης. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1861 και διορίστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο αρμοστής, στην ΄Ηπειρο το 1917 και στη Σμύρνη το 1919.

    Στην Πρέβεζα, ο μητροπολίτης Ιωακείμ, «τόλμησε!» να τον επισκεφθεί στο γραφείο του, όπου βρισκόταν και ο υπουργός Περιθάλψεως  Σίμος. Μόλις τον είδε ο Στεργιάδης, έγινε έξαλλος και μπροστά στον υπουργό, του λέει: «Τι θέλεις εδώ δέσποτα; Ποιος σε κάλεσε;». Και σύμφωνα με την εφημερίδα «Ακρόπολις», «όρμησε, τον ήρπασε από το εγκόλπιο το οποίον έσφιγγε δυνατά το λαιμό του και τον έσυρε βιαίως προς την έξοδο. Η αλυσίδα του εγκολπίου παρά ολίγον  να τον πνίξη!» Μία ώρα μετά, επιτέθηκε στο βουλευτή Πρεβέζης Γερογιάννη με ύβρεις και τον απέπεμψε, ενώ χαστούκισε για ασήμαντο λόγο, τον τελωνιακό υπάλληλο Κρεβατά!

    Στις 4-5-1919, ο Βενιζέλος, τον στέλνει αρμοστή στη Σμύρνη με εντολές, να προλάβει  παρεκτροπές Στρατού και Λαού, που θα υπονόμευαν τα ελληνικά συμφέροντα. Αυτό ίσως εξηγεί  τις δικτατορικές του ενέργειες, που ξέφευγαν, με υπερβάσεις και μεροληψίες πάντα υπέρ των Τούρκων και σε βάρος των Ελλήνων.

    Τον επισκέφθηκε μια μέρα η Δημογεροντία (Τσαρακτσόγλου, Κλημάνογλου, Σολωμονίδης κ.α.) για σοβαρά κοινοτικά ζητήματα.΄Εγιναν δεκτοί με ύβρεις και φωνές! « Τι γυρεύετε εδώ; Γιατί ήρθατε; Ποιος σας έφερε; Εμπρός, να φύγετε αμέσως, δεν είναι δική σας δουλειά» και τους έσπρωξε βιαίως στην έξοδο!

    Το Σεπτέμβρη του 1919, ο εφοπλιστής  Δημοσθένης Πανταλέων, επιστρέφοντας οικογενειακώς από τον Πειραιά στη Σμύρνη, η σύζυγός του Δέσποινα, βρίσκει, στην έπαυλη τους στο Βουτζά εγκατεστημένο από τον Στεργιάδη, τον  Άγγλο πρόξενο, που τη ρωτά αυστηρά «Τι ζητείτε εδώ;» Εκείνη ταραγμένη απαντά, «ήρθα στο σπίτι μου». Εκείνος την έδιωξε λέγοντας  « Τώρα είναι δικό μου!» Ο Στεργιάδης, οργισμένος επειδή έθιξε τον πρόξενο, διέταξε τον αστυνόμο Νικηφοράκη, να τη συλλάβει και να τη φυλακίσει!

    O αυταρχισμός του εκδηλωνόταν κυρίως στον Κλήρο. Ταπείνωσε τον μητροπολίτη Κυδωνιών Γρηγόριο κι εξευτέλισε τον Σμύρνης Χρυσόστομο, όταν αδίστακτα διέκοψε  το κήρυγμα του, στη δοξολογία για τον εορτασμό της συμμαχικής νίκης, λέγοντας οργισμένος, «ξεφεύγετε από τα θρησκευτικά όρια και επιδίδεσθε εις εθνικοπατριωτικάς πολιτικολογίας».

    Στις 18-11-1919, ο Χρυσόστομος διαμαρτύρεται εγγράφως στον Στεργιάδη. «Εξοχώτατε, ήλθον εξάκις εις το μέγαρόν σας, αλλά εστάθη αδύνατον να σας ιδώ!» Ο Στεργιάδης αντιδρά. Κόβει την κυβερνητική επιχορήγηση  για κοινωνικούς σκοπούς, επισκέπτεται τον… «καταχραστή» Χρυσόστομο και του λέει « Είσαι ή δεν είσαι κλέφτης; Τι παπάς είσαι; Δώσε μου γρήγορα λογαριασμό!»  Ο Χρυσόστομος δείχνει τις αποδείξεις και ο Στεργιάδης λέει ειρωνικά « Μπά; Κρατάς και αποδείξεις; Άκουσε καλά, εγώ είμαι αρμοστής, σε μένα λογοδοτείς κι εσύ είσαι ενας απλός παπάς!» Όταν κατάλαβε ότι παραφέρθηκε, έστειλε για να τον εξευμενίσει ένα αυτοκίνητο, το οποίο δεν δέχτηκε ο ιεράρχης!

    Απάνθρωπα φέρθηκε στο γραφείο του και στον ιερέα Δωρόθεο που αδικηθείς, ζήτησε δικαίωση. «Βρε τραγόπαπα, τολμάς να κάνεις του κεφαλιού σου;» του είπε ο Στεργιάδης και όταν τόλμησε να δικαιολογηθεί, αφηνίασε: « Σκασμός παλιάνθρωπε» και άρπαξε ένα μαστίγιο, τον δέρνει ανηλεώς και να τον κλωτσά αλύπητα! Ακόμα και τον διοικητή του στρατού κατοχής Σμύρνης στρατηγό Κων. Νίδερ εξευτέλισε σε εκδήλωση παρουσία επισήμων!

Το τέλος Χρυσόστομου και Στεργιάδη                                                             

    Οι  υπουργοί, Ρέπουλης και Διομήδης, τον κατήγγειλαν στον Βενιζέλο. Εκείνος τον υπερασπίστηκε αποδίδοντας υπερβολές  στις καταγγελίες από ζηλοφθονία. Αγνόησε την καταγγελία Χρυσοστόμου: «… απεστείλατε ως ύπατον αρμοστήν έναν παράφρονα, εγωϊστήν, φλύαρον» που βρίζει, δέρνει εξορίζει και φυλακίζει, «τα υγιή και σώφρονα στοιχεία του τόπου, διότι εν τω φρενοκομείω του δεν είχον τόπον…»  Στις 26-8-22, ο Στεργιάδης κρυφά μπήκε σε βάρκα  που τον οδήγησε  στο Αγγλικό πλοίο « Iron Duke» και με ρουμανικό, μέσω Κωστάντζας έφυγε στη Γαλλική Νίκαια. Ο Χρυσόστομος παρέμεινε κοντά στο ποίμνιο του, συνελήφθη την επομένη και κατακρεουργήθηκε άγρια από τον τουρκικό όχλο…

Η Ηρακλειώτισα. Επεστράφη το 1947!

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.real.gr/       

    Περισσότερα από 10.600 όστρακα (σπαράγματα αγγείων), λίθινα τέχνεργα, οστεολογικό υλικό, αλλά και ένα μαρμάρινο ειδώλιο κι ένα σκεύος- προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, αλλά κυρίως προερχόμενα από παράνομες ανασκαφικές δραστηριότητες των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής το 1941, σε περιοχές κυρίως της Θεσσαλίας, επέστρεψαν πρόσφατα στην Ελλάδα.
    Η επιστροφή έγινε σε επίσημη τελετή που πραγματοποιήθηκε στο υπαίθριο μουσείο Πφάλμπαουτεν, στη Λίμνη της Κωνσταντίας (Bodensee), στη νότια Γερμανία.
    Πρόκειται για τη δεύτερη επιστροφή αρχαίων αντικειμένων από τη Γερμανία στην Ελλάδα μέσα στον Ιούνιο, ενώ σύμφωνα με τον διευθυντή του Μουσείου Πφάλμπαουτεν Γκούντερ Σέμπελ, στις αποθήκες γερμανικών μουσείων, αλλά και αλλού, θα πρέπει να βρίσκονται ακόμη πολλές αρχαιότητες από ανασκαφές των διάφορων γερμανικών υπηρεσιών κατά την περίοδο της κατοχής στην Ελλάδα.
    Μάλιστα, όπως είπε ο κ. Σέμπελ, «ο εντοπισμός τους θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ελληνογερμανικής συνεργασίας».
    Όμως, ο πρώτος άτυπος (πολύ πριν από τη σύναψη, το 1954, της Διεθνούς Σύμβασης της Χάγης, που αποτέλεσε ορόσημο για την προστασία των πολιτιστικών αγαθών σε περίπτωση ένοπλης σύρραξης), αλλά ουσιαστικός, επαναπατρισμός ελληνικής αρχαιότητας από τη Γερμανία έγινε από το 1947 στη Θεσσαλονίκη!
    Είναι το υπερμεγέθες (το ύψος του είναι 211 εκατοστά και είναι φιλοτεχνημένο σε χοντρόκοκκο μάρμαρο -μάλλον Θάσου) άγαλμα της Θεσσαλονικιάς κυρίας -γνωστό και ως άγαλμα της Ηρακλειώτισσας (ο όρος προκύπτει από τον τύπο φιλοτέχνησής του, που «μιμείται» την τεχνική των εργαστηρίων της Ηράκλειας της Κάτω Ιταλίας).
    Η ιστορία της Θεσσαλονικιάς κυρίας θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει σενάριο αστυνομικής περιπέτειας, που εκτυλίσσεται στα χρόνια της γερμανικής κατοχής...
    Αλλά η ιστορία της Θεσσαλονικιάς κυρίας, ηλικίας σήμερα 1800 και κάτι ετών, με τις πλούσιες... εμπειρίες, ξεκινά πολύ νωρίτερα.
    Και από τον 2ο μ.Χ. αιώνα, οπότε και φέρεται πως «γεννήθηκε» (φιλοτεχνήθηκε)... είδαν και τι δεν είδαν τα μάτια της πλούσιας Θεσσαλονικιάς και μέγιστης... χορηγού για την ανέγερση του Ωδείου της αρχαίας αγοράς στην πόλη.
    Είδαν τους Ρωμαίους αξιωματούχους του 200 μ.Χ., είδαν θεατρικές παραστάσεις στο Ωδείο, είδαν τη μαρμαροστρωμένη Via Regia, τις Μαγεμένες (προτού απαχθούν και «φύγουν» κι αυτές εις Παρισίους) κι ύστερα...
    Έγινε άγαλμα και τα μαρμάρινα πλέον μάτια της είδαν την αψίδα του Γαλερίου, το ανακτορικό συγκρότημα κι ένα άλλο κυλινδρικό οικοδόμημα (που ύστερα το είπαν… Ροτόντα), είδε το λιμάνι που έκτισε ο Μεγάλος Κωνσταντίνος, είδε Ενετούς, Βυζαντινούς, Σταυροφόρους, Τούρκους, φωτιές, απελευθέρωση, ελληνοποίηση, είδε Γερμανούς κατακτητές που την... έβγαλαν μέσα από τα χώματα των προσχώσεων της ιστορίας (σε βάθος 1,5 μέτρου τη βρήκαν Γερμανοί στρατιώτες που άνοιγαν στρατιωτικά ορύγματα στην περιοχή της αρχαίας αγοράς -εκεί ψηλά στην οδό Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης).
    Ήταν Μάρτιος του 1944, όταν άρχισε η κατασκευή των ορυγμάτων από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και μόλις στις 6 Απριλίου, σε μια πομπώδη τελετή, η Θεσσαλονικιά ερίτιμος μαρμάρινη κυρία παραδόθηκε στα στιβαρά χέρια του Έλληνα έφορου αρχαιοτήτων Στυλιανού Πελεκανίδη, ο οποίος την τοποθέτησε με προσοχή, μαζί με τη μεγάλη οικογένεια των συμπατριωτών της (αγάλματα και άλλα ευρήματα από την περιοχή της Θεσσαλονίκης), στη συλλογή της Ροτόντας.
    Ούτε δυο μήνες μετά (στις 31 Μαΐου του 1944) ένοπλοι Γερμανοί στρατιώτες, με το πρόσχημα της προστασίας από αεροπορικές επιθέσεις (είχε προηγηθεί, όπως λέγεται, τηλεφώνημα του ίδιου του Φύρερ), μπήκαν στη Ροτόντα, αγνόησαν μάλλον επιθετικά τις έντονες διαμαρτυρίες του Έλληνα εφόρου, πήραν τη μαρμάρινη κυρία και τη μετέφεραν σιδηροδρομικώς στη Γερμανία, προκειμένου να κοσμήσει το προσωπικό μαρμάρινο χαρέμι (προσωπικό μουσείο) του Χίτλερ.
    Λίγους μήνες αργότερα, η κυρία προσφέρθηκε ως «δώρο» του Χίτλερ στην έπαυλη του αγαπημένου του υπουργού και στη συνέχεια στην έπαυλη του υπουργού Λαϊκής Διαφώτισης και προπαγάνδας Γιόζεφ Γκαίμπελς.
    Ο Χίτλερ αυτοκτόνησε (30 Απριλίου 1945), ο Γκαίμπελς επίσης (1 Μαΐου 1945), ο πόλεμος τέλειωσε, οι ναζί νικήθηκαν, η Θεσσαλονικιά κυρία κλέφτηκε και πάλι και μεταφέρθηκε από την έπαυλη του Γκαίμπελς στο... γραφικό, παραλίμνιο Bad Αussee της Αυστρίας, σε γειτονικό αλατωρυχείο. Κι εκεί, είχε πάλι υψηλή συντροφιά: εκατοντάδες άλλα έργα τέχνης -επίσης απαχθέντα από τους ναζί- από ολόκληρη την Ευρώπη.
    «Το απαχθέν εις Γερμανίαν άγαλμα της πλατείας δικαστηρίων κινδυνεύει να φύγει εις την Αμερικήν» - «Ανευρέθη εν Αυστρία το απαχθέν άγαλμά μας», πληροφορούν οι ελληνικές εφημερίδες της εποχής.
    Πράγματι, τα αμερικανικά στρατεύματα ετοιμάζονταν να τη μεταφέρουν, μαζί με άλλες αρχαιότητες, στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη συνοδεία μάλιστα επιστημονικής επιτροπής.
    Ευτυχώς, εγκαίρως, το ελληνικό κράτος έστειλε επιτροπή για την παραλαβή του και στο ταξίδι της επιστροφής «επίσημος συνοδός» της μαρμάρινης Θεσσαλονικιάς ήταν ο αείμνηστος έφορος αρχαιοτήτων Χαρ. Μακαρονάς.
    Η μαρμάρινη Θεσσαλονικιά κυρία επέστρεψε τελικά στη Θεσσαλονίκη ενάμιση χρόνο αργότερα. Μόλις το 1947. Και επανατοποθετήθηκε στην εφορεία αρχαιοτήτων, που στεγαζόταν στη Ροτόντα.
    Έως το 1962, οπότε η πόλη απέκτησε αρχαιολογικό Μουσείο και η πολυταξιδεμένη μαρμάρινη κυρία μεταφέρθηκε πλέον στο νεοανεγερθέν τότε Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.
    Σήμερα, εκτίθεται στη μεγάλη αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, στην ενότητα που αφορά στα αγάλματα του Μουσών που κοσμούσαν το Ωδείο της αρχαίας- Ρωμαϊκής Θεσσαλονίκης.

STRATFOR για Γερμανία: ‘Συνέρχεται’ και πληρώνει ή πάμε στα προ του 1914

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

STRATFOR, GEOPOLITICAL DIARY, «From Sarajevo in 1914 to an EU in Crisis», 26 Ιουνίου 2014
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας

    Το 1878, στο Συνέδριο του Βερολίνου, ο Πρώσος πρωθυπουργός Ότο φον Μπίσμαρκ είχε προειδοποιήσει τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις ότι υπήρχε πιθανότητα ολόκληρη η Ευρωπαϊκή ήπειρος να καταστραφεί «από κάποια ανοησία στα Βαλκάνια». Αυτό που δεν είπε τότε ο Μπίσμαρκ, ήταν ότι η ειρήνη στην Ευρώπη απειλούνταν όχι από την προοπτική της διάλυσης της ετοιμοθάνατης, τότε, Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά από αυτή καθαυτή την ύπαρξη της Γερμανίας, ως μεγάλης δύναμης.

    Σε λίγες ημέρες θα συμπληρωθούν 100 χρόνια από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου [σ.σ. συμπληρώθηκαν], αυτού που είχε δηλαδή προβλέψει ο Μπίσμαρκ, 36 χρόνια νωρίτερα, από μια ανοησία στα Βαλκάνια – τη δολοφονία του Αυστριακού αρχιδούκα από έναν Σέρβο εθνικιστή. Υπό το βάρος της συγκεκριμένης επετείου, θα ήταν σκόπιμο να εκτιμηθεί πως οι συνθήκες που προκάλεσαν εκείνη την ανθρωποσφαγή θα μπορούσαν να ισχύουν και σήμερα.

    Η δολοφονία του Σαράγεβο, που αποτέλεσε την αφορμή για την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενεργοποίησε, τότε, το περίπλοκο δίκτυο συμμαχιών μεταξύ των ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων. Το χρονικό διάστημα από την ενοποίηση της Γερμανίας, το 1871, μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, σημαδεύτηκε από το ίδιο ερώτημα: ποιος ο ρόλος της Γερμανίας στην Ευρώπη.

    Η ταχεία ανάδυση μιας ευρωπαϊκής υπερδύναμης, εκείνη την εποχή, άλλαξε την ευρωπαϊκή ισορροπία σε επίπεδο στρατιωτικό και οικονομικό. Παρόλα αυτά, η γεωγραφική θέση της Γερμανίας, μεταξύ της Γαλλίας και της Ρωσίας, καθιστούσε τη χώρα ευάλωτη.

    Η γεωγραφική ευαισθησία της Γερμανίας δεν ήταν όμως το μόνο ζήτημα που απασχολούσε την ηγεσία της. Στις αρχές του 20ου αιώνα η Γαλλία ανέκαμπτε οικονομικά και δημογραφικά. Ειδικά οικονομικά, η Γαλλία είχε σχεδόν φτάσει τη Γερμανία, η οποία ξόδευε τεράστια ποσά για να δημιουργήσει ένα, άχρηστο ουσιαστικά σε αυτήν, ισχυρό Ναυτικό, με τη φρούδα ελπίδα ότι μπορούσε να ανταγωνιστεί τη βρετανική ναυτική πρωτοκαθεδρία.

    Ανατολικά και η Ρωσία είχε αρχίσει να ανακάμπτει από τον βαθύ μεσαίωνα όπου βρισκόταν, οικονομικά και τεχνολογικά. Έτσι για τη Γερμανία, ο πόλεμος κατέστη αναπόφευκτος. Γαλλία και Ρωσία θα έπρεπε να «αδρανοποιηθούν», αργά ή γρήγορα. Η Γερμανία ήθελε, παρόλα αυτά, να κρατήσει τη Βρετανική Αυτοκρατορία εκτός πολέμου. Κάτι τέτοιο φυσικά θα ήταν αδύνατο αν η ίδια κήρυσσε τον πόλεμο στη Γαλλία, αναίτια.

    Έτσι, η αναταραχή στα Βαλκάνια αποτέλεσαν μια πρώτης τάξεως δικαιολογία για τον πόλεμο. Η δολοφονία του Αψβούργου αρχιδούκα Φερδινάνδου, αποτέλεσε την απαρχή μιας διαδικασίας, τα θεμέλια της οποίας είχαν τεθεί ήδη, εδώ και χρόνια, λόγω της φοβίας, σε βαθμό παράνοιας, της γερμανικής ηγεσίας για τους ενδεχόμενους κινδύνους που η Γερμανία αντιμετώπιζε.

    Η Γερμανία παρείχε στην Αυστροουγγαρία κάθε δυνατή διαβεβαίωση ότι θα ενισχύσει στην σύγκρουση της με την Σερβία. Η σύγκρουση όμως αυτή έφερε αντιμέτωπες την Αυστροουγγαρία και με τη Ρωσία. Οι Γερμανοί υποστήριξαν τους συμμάχους τους και ο πόλεμος γενικεύτηκε. Ωστόσο, οι γερμανικοί σχεδιασμοί ανατράπηκαν από το γεγονός ότι τελικά η Βρετανία εισήλθε στον πόλεμο, στο αντίθετο με τη Γερμανία στρατόπεδο.

    Υπήρχαν όμως και άλλοι παράγοντες που οι Γερμανοί δεν υπολόγισαν. Πρώτον υπολόγιζαν σε μια γρήγορη νίκη κατά της Γαλλίας (σχέδιο Σλίφεν), η οποία δεν επετεύχθη, δεύτερο, θεωρούσαν την Αυστροουγγαρία πιο ισχυρή στρατιωτικά, από ότι ήταν στην πραγματικότητα και τρίτον, παραγνώρισαν εντελώς την πιθανότητα οι ΗΠΑ να στραφούν εναντίον τους.

    Η ήττα στον πόλεμο φυσικά δεν είχε άλλο αποτέλεσμα από το να παραμείνει η γερμανική θέση επισφαλής, με τη χώρα πάντα στριμωγμένη μεταξύ της Γαλλίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι, μετά από δύο δεκαετίας ανήσυχης ειρήνης ο πόλεμος ξέσπασε ξανά. Τα 50, σχεδόν, χρόνια που η Γερμανία βρισκόταν υπό συμμαχικό έλεγχο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η διάσπασή της σε Δυτική και Ανατολική, έντονο υπήρξε το ερώτημα τι πρέπει να γίνει με το γερμανικό έθνος, το οποίο ήταν πιο ισχυρό από κάθε μεμονωμένο του αντίπαλο, το οποίο όμως δεν μπορούσε να τους νικήσει όλους.

    Η λύση που δόθηκε από τους Αμερικανούς και τους λοιπούς Ευρωπαίους ηγέτες ήταν η επιστροφή της Ευρώπης στην ευημερία, μέσω μιας κοινής αγοράς. Η ενότητα αυτή σε ένα περιβάλλον ευημερίας θα κρατούσε τη Γερμανία ήσυχη. Όσον αφορά την άμυνα της Ευρώπης, το μεγαλύτερο μέρος του βάρους αυτού ανέλαβαν οι ΗΠΑ.

    Αυτή η πρακτική αποτέλεσε τον πυρήνα δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γερμανία θα ήταν πιο ευημερούσα και ασφαλής μετέχοντας σε αυτό το σχέδιο. Αυτό ίσχυσε μέχρι την οικονομική κρίση του 2008. Η κρίση αυτή αποτέλεσε το πρώτο σύννεφο στον ορίζοντα της φαινομενικά ατέρμονης ευημερίας και ειρήνης στην Ευρώπη.

    Αντίθετα με τις ΗΠΑ, η ΕΕ δεν κατάφερε να αποτρέψει την οικονομική κρίση, από το να μετατραπεί σε κοινωνική κρίση, με τα ποσοστά ανεργίας στον ευρωπαϊκό Νότο να συναγωνίζονταν αυτά της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929. Η Γερμανία, μέχρι στιγμής, έχει γλιτώσει από την κρίση. Η αγορά όμως, επί της οποίας η ευημερία στης στηρίχτηκε καταρρέει. Η κρίση τώρα εξαπλώνεται και προς Βορά και η Γαλλία φαίνεται πως θα είναι το επόμενο θύμα της.

    Σιγά – σιγά το Βερολίνο αντιλαμβάνεται ότι η Γερμανία, σταδιακά, θα πρέπει να διαθέσει και μέρος του δικού της πλούτου, αν θέλει να αποφύγει μια κοινωνική και οικονομική καταστροφή στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει καμία άλλη χώρα που να μπορεί να το πράξει. Γιατί αν δεν το πράξει όλα θα καταρρεύσουν και η Ευρώπη θα επιστρέψει στα προ του 1914 δεδομένα, αναδεικνύοντας ξανά το γερμανικό ζήτημα.

    Υπάρχουν ελπίδες το κακό αυτό σενάριο να αποφευχθεί. Η ΕΕ μπορεί, ακόμα, να ξεπεράσει την ύφεση.  Μπορεί ακόμα να επιτύχει πραγματική πολιτική και οικονομική ενοποίηση και να επιστρέψει στο προσκήνιο ως παγκόσμια υπερδύναμη. Τα τελευταία όμως χρόνια η συνεχής ένταση στην Ευρώπη και η ανάδειξη ακραίων πολιτικών φωνών περιορίζουν την ελπίδα αυτή.