ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Και ήρθαν οι μέρες των πατροπαράδοτων ευχών για τα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος…

    Και δεν ξέρω πλέον, τι να ευχηθώ…

    Θα μπορούσα, χωρίς πολλή σκέψη, να ευχηθώ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Και

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

    Και να ήμουν ‘’τυπικά’’ συνεπής.

     Πώς όμως αυτές οι ευχές θα είχαν ανταπόκριση από το μεγαλύτερο συντριπτικά μέρος των συμπατριωτών μας, όταν πάρα πολλοί  δεν έχουν να φάνε και πάνε στα συσσίτια, δεν έχουν σπίτι να μείνουν, δεν έχουν δουλειά για να κερδίσουν τίμια  τα ‘’προς το ζείν’’, δεν… δεν… πόσα ακόμη ΔΕΝ ????

    Θα ήθελα να είμαι αισιόδοξος, και να ευχηθώ να καλυτερέψουν τα πράγματα, όμως και να το κάνω, δεν το βλέπω να γίνεται. Βάλαμε κακό μπελά στο κεφάλι μας, αλλά αυτό δεν θα το σχολιάσουμε σήμερα.

    Τι άλλο μένει να ευχηθώ παρά την επιστροφή των Ελληνικών Παραδοσιακών Αρχών περί οικογενείας, πατρίδας , θρησκείας.

    Τι άλλο μένει να ευχηθώ παρά ΚΟΥΡΑΓΙΟ για όλα όσα ήρθαν και περιμένουμε να έρθουν ακόμα…

    Οι μόνες ευχές που μπορώ να κάνω και που ελπίζω να πιάσουν τόπο, είναι

   ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΑΓΑΠΑΜΕ

   ΝΑ ΣΦΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΥΣ ΔΕΣΜΟΥΣ ΠΟΥ Ο ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΔΙΕΛΥΣΕ.

   ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΕ ΕΜΑΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

   ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ.

    Και αφού τα κάνουμε όλα αυτά, τότε μπορούμε να πούμε

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Και

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Ανδρέας.

Η ΓΗ ΑΚΟΜΑ ΓΥΡΙΖΕΙ

Του Ανδρέα Μελεζιάδη

    Από τις αρχές Ιουνίου, γύρω στις 11 αν θυμάμαι καλά, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι κλείνει άμεσα η ΕΡΤ και τα μαγαζάκια της.

    Γιατί να κλείσει αλήθεια η ΕΡΤ, που εδώ και πολλές δεκαετίες μας συντρόφευε στις καλές και τις κακές στιγμές μας ? Ήταν απαραίτητο ? Μήπως η τακτική ‘’ΠΟΝΑΕΙ ΧΕΡΙ, ΚΟΨΕΙ ΧΕΡΙ’’ δεν ήταν η ενδεδειγμένη ? Ερωτήματα με πολύ περίπλοκες απαντήσεις. Φυσικά, με απαντήσεις διαφορετικών αποχρώσεων.

    Κατά τη γνώμη μου όμως , οι απαντήσεις είναι και πολύ απλές συγχρόνως.

    Είχαμε μία επιχείρηση να λειτουργεί, ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΕΙΟ και ΧΩΡΙΣ ΠΡΟ’Υ’ΠΟΛΟΓΙΣΜΟ. Αυτό, στην ουσία. Οι διοικήσεις και αυτοί που τις όρισαν, είχαν την βεβαιότητα ότι όλα τα οικονομικά προβλήματα, θα τα κάλυπτε το Κράτος, αφου…ΕΡΤ ήταν αυτή! Τι να κάνουμε, να την κλείσουμε ?

    Και ερχόταν οι προσλήψεις, αξίων και αναξίων, σαν το χαλάζι.

    Και δινόταν μισθοί προκλητικοί για τους ΚΟΙΝΟΥΣ ΘΝΗΤΟΥΣ ( εργαζόμενους ήθελα να πώ )

    Και γινόταν συμβάσεις παραγωγών, που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούσε η ποιότητα και ακροαματικότητα της εκπομπής να ισολογισθεί με το κόστος της.

    Και γινόταν πλειστηριασμοί για Αθλητικά Γεγονότα και πρωταθλήματα, με μοναδικό σκοπό να τα πάρει η ΕΡΤ.

    Και πολλά άλλα παρόμοια, ‘’ων ουκ έστιν αριθμός’’.

    Εάν οι διοικήσεις ήξεραν ότι έχουν συγκεκριμένο προ’υ’πολογισμό για όλα αυτά και όχι απεριόριστο, θα τα έκαναν?

    Εάν ήξεραν ότι θα λογοδοτήσουν για τις ενέργειές τους, θα τις έκαναν ?

    Μην το ψάχνετε λοιπόν, Το ανέκδοτο με τον Ναστραδίν Χότζα που μόλις έμαθε το γά’ι’δαρό του να μην τρώει, εκείνος ψόφησε, το ξέρετε ? Έ, εδώ έγινε το αντίθετο. Η ΕΡΤ ‘’ψόφησε’’ από το πολύ ‘’φαγητό’’.

    Από την πρώτη στιγμή, έγινε το ‘’έλα να δείς’’ από τις διαμαρτυρίες πολλών και διαφόρων.

    Διαμαρτύρονται οι εργαζόμενοι, ότι απολύονται κτλ κτλ ( τα γνωστά ).

    Διαμαρτύρονται οι …συνδικαλιστάδες, γιατί πρέπει να διαμαρτυρηθούν, είναι η δουλειά τους άλλωστε.

    Διαμαρτύρονται τα ΜΜΕ, γιατί ‘’χτυπήθηκε’’ η οικογένειά τους. Όλοι από εκεί πέρασαν.

    Διαμαρτύρονται οι αριστεροί και αριστερίζοντες, ‘’ προοδευτικοι’’ αυτοαποκαλούμενοι, με χρωματική απεικόνιση από πράσινο σκούρο μέχρι βυσσινί, γιατί πρέπει να διαμαρτυρηθούν, αυτή είναι η δουλεία τους και αυτονών.

    Διαμαρτύρονται και σοβαροί ( νόμιζα ) άνθρωποι, κλαίγοντας, ενθυμούμενοι ‘’περασμένα μεγαλεία ‘’ αλλα ήρθε και η ώρα του ‘’διηγώντας τα να κλαίς’’

    Όλους τους ενόχλησε το ΜΑΥΡΟ στην οθόνη τους, και έγινε σήριαλ. Γιατί δεν έβαζαν ένα εμπριμέ με κοκκινοπρασινογαλάζιες βούλες και γραμμές, για να μην έχουν αιτία να γκρινιάζουν ?

Ας τα πάρουμε από την αρχή τα διαμαρτυρόμενα λεβεντόπαιδα που περιγράψαμε παραπάνω.

Οι εργαζόμενοι πρώτα.

    Γνωστό και στα χελιδόνια, ότι η ΕΡΤ ήταν η προσωποποίηση του ΡΟΥΣΦΕΤΙΟΥ. Όλοι ανεξαιρέτως , και οι εργαζόμενοι αλλά και οι ‘’εργαζόμενοι’’ ( είχαν στείλει την φωτογραφία τους για να μην τους ξεχνούν ), είχαν προσληφθεί χωρίς διαγωνισμούς, χωρίς προκηρύξεις, χωρίς ΑΣΕΠ, χωρίς…χωρίς…. Το μοναδικό και απαραίτητο δικαιολογητικό, ήταν ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ, κυρίως πρασινοκόκκινου φόντου. Και γαλάζιου, και γαλάζιου…για να μην ξεχνιόμαστε. Από Γενικό Διευθυντή, μέχρι Καθαρίστρια.

    Εύκολο είναι, από τη μια στιγμή στην άλλη, από το καθεστώς ‘’νιρβάνας’’ και πλουσιοπάροχης μισθοδοσίας, να πέσουν στην ανεργία ? Χαριτολογώντας θα μπορούσαμε να πούμε ότι από ΑΕΡΓΟΙ ΄να γίνουν ΑΝΕΡΓΟΙ ? Όχι φυσικά. ‘’Αποθανέτω η ψυχή τους μετα των αλλοφύλων’’ ( ή άλλων φίλων ) κραυγάζουν άναρθρα. Υπήρχε ίσως και κάποιο ποσοστό που δούλευαν και έπαιρναν δίκαια τον μισθό τους, ενισχυμένο βέβαια…Έ, τι να γίνει, μαζί με τα ξερά ας καεί και κανένα χλωρό. Πρώτη φορά θα είναι ?

Οι συνδικαλιστάδες τώρα.

    Κάθονται και τους θυμιάζουν, να καθοδηγούν καταλήψεις δημοσίων χώρων, να τους μεταμορφώνουν σε γύφτικο τσαντήρι κρεμώντας ό τι πανώ τους κατέβει ( ΕΤ-3, κοντά μου είναι ) και με την ΑΚΡΩΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΛΗΤΙΚΗ συμπεριφορά τους να φέρονται σαν να τους ανήκει όχι μόνον το Κράτος, αλλά και τα σώβρακά του.Μέχρι και τον συμμοριτοπόλεμο ανακάτεψαν !

Από κοντά και τα ΜΜΕ.

    Πώς την λένε εκείνη την παροιμία με τα κοράκια ? ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ ΜΑΤΙ ΔΕ ΒΓΑΖΕΙ, αν θυμάμαι. Όλοι αυτοί που διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους, από την ΕΡΤ ξεκίνησαν, και το χρωστάνε. Παλιμπαιδισμός, νοσταλγία, βαβούρα, σαματάς να γίνεται, λίγο από όλα. Στην πραγματικότητα, ΒΟΥΤΥΡΟ ΣΤΟ ΨΩΜΙ τους.

Έλα που έχουμε και τους ερυθρόδερμους, γενικώς.

    Όχι τους Αμερικάνους, σε εκείνους επέβαλαν την ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ  α λα Χίτλερ εδώ και δεκαετίες. Για τους δικούς ( ???? ) μας λέω. Όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη. Θα αφήσουν ανεκμετάλλευτο τέτοιο ‘’πιασάρικο’’ θέμα ? Θα το ‘’βαφτίσουν’’  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ και θα ξεσπαθώσουν. Ως συνήθως…

Να και τελευταίοι οι άναρθρα κραυγάζοντες.

    Αριστερών γενικώς πεποιθήσεων, που μεγάλωσαν με τον ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ, τον ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΛΙΑΠΚΙΝ, την ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ, τη ΛΩΞΑΝΤΡΑ, και άλλα παρεμφερή. Πάλι καλά που δεν μνημόνευσαν το ΠΕΗΤΟΝ ΠΛΕΗΣ…Δεν θα ακούνε οι δύστυχοι το ΤΣΟΜΠΑΝΑΚΟΣ ΗΜΟΥΝΑ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΦΥΛΑΓΑ, ούτε θα τους δονεί κάθε Κυριακή του Διακογιάννη η φωνή στην ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ. Πώς θα ζήσουν τώρα χωρίς τις εκπομπές του Σ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ? Πώς θα ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΛΛΑΔΑ ? Πώς θα έχουν επίσημη και έγκυρη ενημέρωση από τις ειδήσεις, για όλα όσα γίνονται στον τόπο ?

    Αυτοί είναι οι χειρότεροι από όλους, που επιτίθενται κατά του κλεισίματος, στην κυριολεξία ΜΕ ΑΦΡΟΥΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ. Το είδα με τα μάτια μου…Τι να τους πείς ? Ότι είναι άσχετοι και αδαείς ? Αυτά είναι τα λιγώτερα. Ότι είναι ηλίθιοι ? Κοντά είμαστε. Όσο για την πολυθρύλητη ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ας βάλουν ένα ιδιωτικό κανάλι, σύμφωνα με τον χρωματισμό τους, και ας ακούσουν και δούν, να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν όλων των χρωμάτων, άσχετα εάν ορύωνται για την ΣΩΣΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Είναι σαν την ΣΩΣΤΗ ΤΥΡΟΠΙΤΤΑ. Με πολύ ή με λίγο τυρί ? με χοντρά ή ψιλά φύλλα ? σφολιάτα ή μπουγάτσα ? και πάει λέγοντας.. Η ΣΩΣΤΗ ΤΥΡΟΠΙΤΤΑ…Η ΣΩΣΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ…

    Όλοι οι παραπάνω, σημειωτέον, δεν αρνούνται την ανάγκη εξυγίανσης της ΕΡΤ, αλλά την θέλουν με τον δικό τους τρόπο και ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ. Κατ’ αρχή, ΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ. Δηλαδή, να πάρουν ένα μπουρδέλο ( κυριολεκτώ, δεν αναφέρομαι στην ΕΡΤ ) και να το κάνουν φαρμακείο. Γίνεται ??

    ‘Ολοι αυτοί, ήθελαν να μας πείσουν ότι χωρίς ΕΡΤ, θα σταματούσε  ο κόσμος να γυρνάει, θα καταστραφόταν τα πάντα, θα γυρνούσαμε στον Μεσαίωνα και άλλες παρεμφερείς γραφικές απόψεις.

    Και να μην υπάρχει κανείς να τους ελέγξει για τις τωρινές παρανομίες τους ( καταλήψεις κτλ ). Βλέπετε, η ισχύς των δυνάμεων καταστολής και επιβολής της εννόμου τάξεως, φτάνει μόνο μέχρι το ξυλοφόρτωμα των συνταξιούχων στο Σύνταγμα. Για περισσότερα, υπάρχει ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ. Άει στο διάολο, και εσείς και το πολιτικό κόστος σας…

    Μέχρι σήμερα, πέρασαν περίπου δυό μήνες. Η γή ακόμα γυρίζει. Ο κόσμος δεν έχει καταστραφεί ακόμα. Η τρό’ι’κα εξακολουθεί να διατάζει. Οι δικοί μας, εξακολουθούν το ‘’ΑΒΑΒΑΟΥ ΠΑΠΑΠΑΟΥ’’. Τι άλλαξε ? Τίποτα. Τα ίδια θα ήταν με την ΕΡΤ σε λειτουργία.

Όμως, εδώ και αρκετές μέρες, η ΕΡΤ έχει ξανανοίξει, παρά τις λυσσιασμένες προσπάθειες των εγκαθέτων να δυσκολέψουν τις μεταδόσεις ( κεραίες κτλ ).

    Η ΕΡΤ, με διάφορες ονομασίες μέχρι να πετύχουμε την σωστή, είτε ως ΝΕΡΙΤ, έτε ως ΕΔΤ, είτε ως ΔΤ ( τελευταία εκδοχή ) ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ και πάλι. Έφυγε το ‘’μαύρο’’ που πλάκωνε τις καρδιές των θρηνούντων την απώλεια του προσφιλούς τους μέσου προπαγάνδας.

    Τι εκπέμπεί ? Διάφορες επαναλήψεις εκπομπών, κινηματογραφικών ταινιών κτλ. Γιατί, όταν δούλευε ως ΕΡΤ τι εξέπεμπε ? Τα ίδια ! Άρα, λειτουργεί.!

    Είμαι ανγκασμένος να πιστέψω τους ισχυρισμούς των υπευθύνων, ότι θα δημιουργηθεί μια νέα τηλεόραση και ραδιόφωνο, σε σύγχρονα πρότυπα, μικρή αλλά λειτουργική, αξιοκρατική ( άντε καλά…Στην Ελλάδα ? ) , σωστή και οικονομική. Αυτές είναι οι εξαγγελίες. Ας τις κάνουν ΓΡΗΓΟΡΑ, γιατί ο σοφός λαός λέει  ΤΟ ΓΟΡΓΟΝ ΚΑΙ ΧΑΡΙΝ ΕΧΕΙ (για να μην γράψω την άλλη, με τον πραματευτή που αργεί… ) . Ας μην τους υποτιμάμε, ξέρουν πολύ καλά ότι η τηλεόραση είναι το άριστο μέσο για διάδοση και επιβολή της Κρατικής Προπαγάνδας.

    Εάν ενοχλούν κάποιοι όροι που χρησιμοποιώ, δεν ζητώ συγγνώμη, γιατί ‘’εμείς οι στρατιωτικοί τα λέμε τσεκουράτα’’.

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΗΝ ΤΡΟΊ΄ΚΑ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ. ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Απέραντη θλίψη και οργή με κατέλαβε, όταν σηκώθηκα το πρωί, άνοιξα για λίγο την τηλεόραση και έκανα ένα ζάππιγκ στα κανάλια για να διαβάσω τίποτα εξελίξεις που μας ενδιαφέρουν.

    Μαυρίλα και καταχνιά παντού, καμμία αισιοδοξία για το μέλλον, ‘’ηγέτες της καρπαζιάς’’ να μας διαφεντεύουν, που συνεχώς ‘’χαράζουν κόκκινες γραμμές’’ για να τις διαγράψουν, ‘’πριν ο αλέκτωρ λαλήσει’’.

    Έκλεισα την τηλεόραση, και έκατσα στον υπολογιστή, όπως κάθε μέρα, για να δώ τα μηνύματά μου και να σας στείλω τα ‘’περίφημα ρουκουμουκου’’, σαν μπακλαβάδες και άλλα γλυκά, για να δηλώσουμε την ύπαρξή μας και να περάσουμε ακόμα μία μέρα με εσωτερική οργή και απογοήτευση.

    Τα ρουκουμούκου και όλα τα άλλα που παίρνω, αλλα και που στέλνω, από καιρό έχουν πάψει να είναι ‘’γλυκά’’, έχουν πλέον την γεύση του κινίνου και του αρσενικού.

Ο λόγος, είναι ένας και μοναδικός. Η ψυχολογική αλλά και πραγματική κατάσταση που μας έφεραν οι επι σειρά ετών ΑΝΙΚΑΝΟΙ που τους βάλαμε να μας κυβερνήσουν. Ναι, τους βάλαμε. Με όραμα το τυρί. Την φάκα όμως, δεν την βλέπαμε. Εμείς, οι αθεράπευτα εύπιστοι, συναισθηματικοί και αισιόδοξοι, βλέπαμε, ως συνήθως, μόνο το παρόν, μόνο το τι θα πάρουμε, και ποτέ το τι πρέπει να δώσουμε ή να κάνουμε. Μέσα στον αρριβισμό του, ο Πάγκαλος είχε δίκιο στο ‘’μαζί τα φάγαμε’’. Γιατί, μπορεί όλοι σχεδόν εμείς να μην φάγαμε τίποτα, αλλα η ευθύνη μας είναι το ίδιο μεγάλη με την ευθύνη αυτών που ΕΜΕΙΣ βάλαμε να μας κυβερνήσουν. Το αιώνιο κοματικό πάθος, δεν μας άφηνε να δούμε κάτω από τη μύτη μας. Εμείς ανδρώσαμε τα ρεμάλια που μας φέρνουν κάθε μέρα και πιο κοντά στην εξαθλίωση και την καταστροφή.

     Και μπορεί, όλα όσα έχουν γίνει στον οικονομικό τομέα γενικώς, απλώς να έχουν υποβιβάσει το επίπεδο ζωής μας, γιατί δεν πεινάσαμε ακόμα. Ας μου πεί κάποιος, πώς θα ζήσουν το 20 % ( προς το παρόν ) των ανέργων, το πλήθος πλέον των αστέγων, των οικογενειών με εισόδημα 500 Ε το μήνα ( μήπως είπα πολλά ? )

     Αύριο – μεθαύριο, το νέο ΜΝΗΜΟΥΡΙΟ θα πάει στη Βουλή για έγκριση. Τι περιμένετε να γίνει ? Φυσικά και θα εγκριθεί με καθαρή πλειοψηφία. Αυτό δεν γίνεται συνέχεια ? Το κόμα πάνω από όλα. Κάπου – κάπου, κάποιες άναρθρες κραυγές διαμαρτύρονται ‘’για την τιμή των όπλων’’, δηλώνουν τα γνωστά ‘’…..για τελευταία φορά….’’ Και χώνουν το κεφάλι τους στο χώμα σαν την στρουθοκάμηλο. ΄Βέβαια, όπως έχουμε εξελιχθεί, αυτούς δεν τους πολυενδιαφέρει, γιατί και τους βουλευτικούς μισθούς αλλα και τις βουλευτικές συντάξεις τους έχου. Πόσα παίρνουν ?  6, 7, 8 ή 10.000 Ε ? Όσα και να τους κόψουν, θα μείνουν πολλά. Από αυτούς των 700 Ε που τους κόβουν το 20 %, μάλλον καλύτερα θα είναι. Αλλα οι τοκογλύφοι ( ΤΡΑΠΕΖΕΣ ) ζούν και βασιλεύουν. Είναι ‘’ΤΑΜΠΟΥ’’.

     Βγαίνει και ο χοντρός και λέει ‘’….οι εταίροι μας…’’. Αλλα, αν ξέρω καλά Ελληνικά, ΕΤΑΙΡΟΣ σημαίνει φίλος, σύντροφος. Από πότε το Δ΄ΡΑΙΧ  και ο νεότευκτος ΑΞΟΝΑΣ έγινε ‘’εταίρος μας’’?

     Μετά από λίγο καιρό, θα κάνουν εκλογές. Και θα βγούν και θα λένε.

ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΗ, ΑΛΛΑ ΜΑΘΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΑ. ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ ΜΑΣ, ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΘΑ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΘΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΥΡΙΟ, ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ

Και άλλα παρόμοια. Δυστυχώς, η στείρα άρνηση του ΚΚΕ, που δεν δίνει λύσεις σε τίποτα, σε πολλούς φαντάζει πλέον σαν ρεαλιστική πολιτική.

     Και θα τους ψηφίσουμε. Και θα τους βάλουμε και πάλι στη Βουλή να μας κυβερνήσουν. Και θα κάνουν και πάλι ‘’εξεταστικές επιτροπές’’ και άλλες αηδείες για να ΦΑΝΕΡΩΣΟΥΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ή ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΦΑΝΕΡΩΝΟΝΤΑΣ τα εγκλήματά τους. Γιατί, σε ένα καζάνι βράζουνε.

     Και εμείς, τι κάνουμε ? ΤΙΠΟΤΑ. Απλώς, περιμένουμε τις εξελίξεις, λες και δεν τις ξέρουμε. Γιατί κάποιοι δεν βάζουν το μυαλό τους να δουλέψει και λίγο ? Εκτός αν στη θέση του έχουν μαρμελάδα.

     Πρίν απο λίγο καιρό, έγραψα ότι η επιστροφή στη δραχμή είναι αναπόφευκτη. Κάποιοι με χαρακτήρισαν ηλίθιο και ΄΄βαλτό’’. Πέρα από τη βλακεία τους, μακάρι να ήμουν, και να είχα άδικο. Αν και η προσέγγιση έγινε με ιστορικά στοιχεία, μέρα με τη μέρα επαληθεύεται από τα γεγονότα. Φαίνεται πλέον, ότι είναι μονόδρομος. Και αυτό, γιατί μέρα με τη μέρα, η κατάσταση γίνεται μη αναστρέψιμη. Αμφιβάλλει πλέον κανένας ?

     Το έγκλημα, πάντως, είναι συγκεκριμένο.

Μας έκαναν να χάσουμε , πρώτα από όλα, το χαμόγελο και την αισιοδοξία μας.

Μαύρισαν την καρδιά μας.

Σμπαράλιασαν τις ελπίδες των παιδιών μας.

Όπου να ‘ναι, θα χάσουμε και την αξιοπρέπειά μας.

Και δυστυχώς, φαίνεται οτι τους αφήνουμε να συνεχίζουν να το κάνουν.

Γιατί, με διαδηλώσεις, απεργίες και ψηφίσματα, δεν γίνεται τίποτα.

Γιαυτό σας λέω, τι ‘’ρουκουμουκου’’ να σας στείλω ???????

Ανδρέας

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ

….και αλοίμονο σε αυτούς που δεν το συνειδητοποιούν.

    Αναφέρομαι στην κατάσταση της Ενωμένης Ευρώπης, ή όπως αλλοιώς θέλουν να λέγεται.

    Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, και με τις τόσες καταστροφές που έγιναν από τους ΝΑΖΙ και όχι μόνο, δημιουργήθηκε μία νέα ευρωπα’ι’κή κατάσταση, που όλοι γνωρίζουμε ( Ανατολικό – Δυτικό μπλόκ κτλ ). Όταν άρχισαν να θεραπεύονται οι ουλές του πολέμου, από την Γαλλία (ΝΤΕ ΓΚΩΛ) άρχισε δειλά – δειλά να προωθείται μια καινούρια ιδέα, η ιδέα της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Η χώρα μας, ήταν από τις πρώτες ( Κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ) που πίστεψε σε αυτή την αναγκαιότητα, γιατί τί είναι καλύτερο από το ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΕΝΩΜΕΝΟΙ, ΔΥΝΑΤΟΙ ? Ας μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη ήταν ο φτωχός συγγενής μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Σ. ΕΝΩΣΕΩΣ. Κανείς δεν της έδινε και μεγάλη σημασία, και τα κράτη της λειτουργούσαν σαν Αμερικάνικα παραρτήματα, και εφάρμοζαν το ‘’ό τι έχετε ευχαρίστηση’’.

    Τα χρόνια πέρασαν, οι συνθήκες διαφοροποιήθηκαν, το σύνθημα της Ενωμένης Ευρώπης άρχισε να υλοποιείται σταδιακά σε διάφορους τομείς και μεταξύ ομάδων κρατών της ίδιας περίπου οικονομικής ισχύος ( τελωνειακή ένωση, κοινότητα άνθρακος και χάλυβος, σύμφωνο BENELUX και άλλα.) Όλοι μας τα θυμόμαστε, ή τουλάχιστον οι μεγαλύτεροι από εμάς.

    Για να μη σας κουράζω, σε συνάρτηση και με την κατάρρευση της Σ. ΕΝΩΣΕΩΣ, δημιουργήθηκε η Ευρωπα’ι’κή Οικονομική Κοινότητα ( ΕΟΚ). Στη συνέχεια, εξελίχθηκε σε Ευρωπαί΄κή Ένωση, μια καθαρά ‘’φτιαχτή’’ πολιτικοοικονομική ένωση. Όλοι σχεδόν οι Ευρωπαίοι που συμμετείχαν, πανηγύρισαν, γιατί είχαν την εντύπωση ότι συμμετείχαν σε μια νέα οικονομική  υπερδύναμη. Και έτσι φαινόταν στην αρχή. Υπήρχε κάποιος σκεπτικισμός από μερικούς, αλλα οι εξελίξεις ήταν γρήγορες και θεαματικές. Να και το κοινό μας νόμισμα, το ΕΥΡΩ.

    Δεν έχω σκοπό να αναφέρω τα τερτίπια που σκαρφίστηκαν οι επίσημες κυβερνήσεις για να δεχτούν οι ‘’άρχοντες’’ να υιοθετήσουν το ΕΥΡΩ σαν επίσημο νόμισμα. Αυτά τα διαβάζουμε οπουδήποτε. Μαγειρέματα, αλλοιώσεις στοιχείων κτλ. Μπήκαμε όλοι, ‘’πλήν Λακεδαιμονίων’’ Στην περίπτωσή μας, Λακεδαιμόνιοι ήταν η Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ και κάποιες άλλες μικρότερες χώρες, αλλα με ισχυρή οικονομία.

    Είχε δημιουργηθεί εν τω μεταξύ και το Ευρωπαί΄κό Κοινοβούλιο, με αναλογική συμμετοχή Ευρωβουλευτών από όλες τις χώρες.

Να και ο Πρόεδρος της ΕΕ.

Να και το Ευρωπαί΄κό Δίκαιο.

Να και το νέο Σύνταγμα της ΕΕ.

 Ώπα, εδώ άρχισαν τα παρατράγουδα. Το Σύνταγμα αυτό δεν εγκρίνεται από το σύνολο των μελών. Χρειάζονται και εκεί να γίνουν μαγειρέματα από τις κυβερνήσεις, όπως βολεύει για να εγκριθεί, είτε μέσω Βουλής είτε μέσω δημοψηφισμάτων. Έτσι άρχισαν οι πρώτοι τριγμοί, γιατί επιχειρήθηκε να χτιστεί ουρανοξύστης σε θεμέλια που σήκωναν μόνο πολυκατοικία.

    Οι ιδεολογικοί σκοποί της ΕΕ, μπήκαν στο περιθώριο, και την θέση τους πήρε ο Μαμμωνάς. Τον γνωρίζετε τον κύριο…

    Μία Ενωμένη Ευρώπη, σαν ένα κράτος, έπρεπε να έχει μερικά απαραίτητα συστατικά. Κυβέρνηση ενιαία , Ταμείο ενιαίο, Υπουργεία ή φορείς ενιαίους, όλα όσα τέλος πάντων, είναι χαρακτηριστικά ενός κράτους, ευνομούμενου ή όχι. Τι έγινε λοιπόν για αυτό ?

Φυσικά και οι ισχυρότεροι της ΕΕ γνώριζαν πως λειτουργεί ένα κράτος. Τα θέσπισαν όλα αυτά, χωρίς όμως να δώσουν πραγματική ενωτική ισχύ σε κανένα. Και κυρίως, στον οικονομικό τομέα.

    Σε ένα κράτος η κυβέρνηση έχει υποχρέωση για την ισομερή και ομοιόμορφη ανάπτυξη όλων των περιοχών της, εξασφαλίζοντας τα απαραίτητα κονδύλια, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, και χορηγώντας τα αναλόγως. Αντικειμενικός σκοπός, είναι η ομοιόμορφη ανάπτυξη και το ενιαίο βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

    Είδε κανένας τέτοιες ενέργειες από την ΕΕ ? Κάποια ‘’πακέτα στήριξης’’ δόθηκαν γενικώς, που παρά τις αρχικές προδιαγραφές τους, κατέληξαν στο ‘’πάρτε τα και κάντε τα ό τι θέλετε, αρκεί να μας φέρετε αποδείξεις για το ταμείο’’.

    Όλα αυτά είναι γνωστά, και είναι έτσι, ή κάπως έτσι. Και αυτό το λέω, γιατι δεν είμαι επιστήμονας σε θέματα Ευρωπαί΄κής Ένωσης, αλλα πιστεύω ότι διαθέτω το μίνιμουμ της λογικής.

   Αυτό λοιπόν το μίνιμουμ λογικής, μου δημιούργησε από καιρό κάποιες σκέψεις, και με οδήγησε σε κάποια συμπεράσματα.

    Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί, ήταν αντίπαλοι σε δύο Παγκοσμίους πολέμους, μέσα στον 20^ο Αιώνα.

    Οι Πολωνοί, δεν θέλουν να δούν ούτε ζωγραφιστό Γερμανό, μετά τον Β΄ΠΠ, εξ αιτίας των όσων υπέστησαν.

    Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, έχουν εμπόλεμη αντιπαλότητα εδώ και αιώνες. Πρώτη φορά ήταν στο ίδιο στρατόπεδο, αναγκαστικά, κατά τον Α΄ΠΠ.

    Οι Ισπανοί με τους Γάλλους, έχουν μακρά ιστορία πολέμων.

    Οι Ιταλοί ήταν σύμμαχοι των Γερμανών κατά τον Β΄ΠΠ, αλλα κανείς δεν το θυμάται πιά.

    Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί, αν μπορούσαν, θα ‘’σφαζόταν’’ μεταξύ τους από την πολλή αγάπη.

    Αυτά και πολλά παρόμοια, δεν τα λέω εγώ, αλλα η ΙΣΤΟΡΙΑ.

    Ας δούμε και άλλες διαφορές.

    Κάθε λαός, έχει κάποιες ιδιαιτερότητες, που οι άλλοι δεν τις δέχονται και τις αποδοκιμάζουν.

    Είναι δυνατόν να συμβιβαστεί το αυθόρμητο και ενθουσιώδες των λαών της Μεσογείου ( Έλληνες, Ισπανοί, Ιταλοί, και ολίγον Γάλλοι ) με την απόλυτα υπολογιστική και ‘’κρυόκολη’’ ψυχοσύνθεση των Γερμανών και των άλλων Βορειοευρωπαίων ?

Και πόσες άλλες διαφορές που ο καθένας μπορεί να αναλογισθεί.

    Με αυτά τα δεδομένα, η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Ενωμένη Ευρώπη φαντάζει ουτοπία, και υλικό για μελέτη από τους ιστορικούς του μέλλοντος.

    Είδαμε, τις διακυμάνσεις της ιστορίας. Όταν η πρόοδος έφτανε στο ΖΕΝΙΘ, εκδηλωνόταν  ηγεμονικές τάσεις από λαούς που νόμιζαν ότι τους ανήκει η παγκόσμια Ηγεμονία.

Είδαμε τους Γάλλους του Ναπολέοντα, τους Ρώσσους του Στάλιν, τους Γερμανούς του Κά’ι’ζερ την μια, του Χίτλερ την άλλη, τους Ιταλούς του Μουσολίνι και τόσες άλλες περιπτώσεις. Τι επακολούθησε ?

Πόλεμος, με αμέτρητα θύματα και καταστροφές και τελικά με κανένα νικητή από τους υποψήφιους ηγεμόνες. Και μετά, ξανά από την αρχή, να φτιάξουμε όσα καταστράφηκαν, να επουλώσουμε πληγές. Μέχρι τον επόμενο πόλεμο… Και ούτω καθ’ εξής.

    Πίσω όμως από όλους αυτούς τους πολέμους, υπήρχε πάντα ο κοινός παρονομαστής, ΤΟ ΧΡΗΜΑ. Ακόμη και πρίν από τον Β΄ΠΠ, αυτό είχε γίνει κατανοητό από τους έχοντες και κατέχοντες, και για το λόγο αυτό μετά τον πόλεμο, το τροπάρι άλλαξε.

    Δεν μπορούσαμε να λέμε πλέον ‘’παγκόσμια ηγεμονία’’ αλλά μπορούσαμε να λέμε ‘’ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ’’. Βέβαια, αυτό είχε διαφορετικές ερμηνείες, μερικές από τις οποίες είναι απολύτως θελκτικές.

    Πώς όμως φανταζόταν την παγκοσμιοποίηση οι εμπνευστές της ? Μα, φυσικά, όλοι μαζί, όλοι ίδιοι, αλλα με την δική μας ηγεμονία και διακυβέρνηση. Και μέχρι να γίνει αυτό, ‘’σκάρωναν’’ κάποιους μικρούς πολέμους, είτε για να ξεφορτωθούν ενοχλητικές ηγεσίες, είτε για εκτόνωση του πολεμικού τους μένους ( ΒΙΕΤΝΑΜ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ, ΦΟΚΛΑΝΤ, ΓΡΑΝΑΔΑ, ΙΡΑΚ, ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, κτλ) Άλλοτε πάλι υπέθαλπαν αντικαθεστωτικές ομάδες, ενισχύοντας και χρηματοδοτόντας τις ασύδοτα και ασύστολα. Να λοιπόν και τα επαναστατικά κινήματα, που την επιτυχία τους την χρωστούν σε αυτούς που τα υπέθαλψαν.

    Κύριος εκφραστής της παγκόσμιας κυριαρχίας, και πάλι ήταν ΤΟ ΧΡΗΜΑ. Μέσω αυτού, επιδιώχθηκε και επιδιώκεται η παγκόσμια ηγεμονία. Όλα αυτά περι μυστικών λεσχών οικονομικών συμφερόντων κτλ, δυστυχώς είναι πραγματικότητα. Οι λαοί, στο σύνολό τους, είναι αφελείς και πιστεύουν τα ‘’χρυσωμένα χάπια΄΄ που τους πλασάρουν οι κυβερνήσεις τους, που μία – μία υποκύπτουν, θέλοντας και μη, στο επικείμενο και επαπειλούμενο ‘’οικονομικό θαύμα’’. Και ποιοι είναι πλέον οι οικονομικοί κολοσσοί σήμερα ?

    Παραμένουν οι ΗΠΑ, ανέρχεται αλματωδώς η ΡΩΣΣΙΑ, η ΚΙΝΑ έγινε ήδη παγκόσμια οικονομική δύναμη έστω και με το καθεστώς που έχει, η ΙΝΔΙΑ καλά κρατεί, και να και η ΓΕΡΜΑΝΙΑ που δημιουργεί το Δ΄ΡΑΙΧ.

    Δεν είναι τυχαίο όμως, πως οι λαοί των χωρών αυτών δεν ευημερούν, πλήν ίσως της Γερμανίας ( ας μας το πούν οι ίδιοι )

    Πού μπαίνουν τώρα τα διδάγματα της ιστορίας ? Μα είναι πολύ απλό. Ήδη, στην Ευρώπη, άρχισαν οι παρενέργειες. Οι λαοί, έχουν αρχίσει να αντιδρούν σε αυτή την οικονομική κυριαρχία των ολίγων, και την δική τους εξαθλίωση. Παραδείγματα, η ΙΡΛΑΝΔΙΑ, η ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, η ΙΣΠΑΝΙΑ και εμείς. Και ακολουθεί σύντομα η ΙΤΑΛΙΑ και πάει λέγοντας. Και η αντίδραση προβλέπεται να κορυφωθεί, χωρίς πλέον να αποκλείονται βίαιες αντιδράσεις και όχι μόνο διαμαρτυρίες, ψηφίσματα, διαδηλώσεις και πορείες. Το πεπρωμένο της Ενωμένης Ευρώπης, είναι η διάλυση, και η επιστροφή στα παραδοσιακά νομίσματα των χωρών. Η ‘’κόλλα’’ που χρησιμοποιήθηκε δεν ήταν καλής ποιότητας, για τόσο μεγάλο επιχείρημα.

    Όπως έλεγαν και παλιά, ‘’ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΦΥΓΕΙΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ’’ και το πεπρωμένο της Ευρώπης είναι η επιστροφή στα ανεξάρτητα κράτη και στα εθνικά τους νομίσματα. Πιθανό να είμαστε οι πρώτοι, δεν ξέρω. Ας σκεφτούμε λίγο, ποιοί το θεωρούν αυτό κακό ?

  Το 20% των Ελλήνων που είναι άνεργοι ?

  Το 50% που τώρα πια είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας ?

  Το 25% που τώρα τα ‘’κουτσοβολεύουν ‘’ ?

  Μήπως στην πραγματικότητα, είναι το υπόλοιπο 5% που αποτελείται από ‘’ έχοντες και κατέχοντες ‘’ όπως επικράτησε να λέγονται ( το πλείστο των πολιτικών, δημοσιογράφων, τραπεζιτών και λοιπών αχρήστων στην παραγωγική παρουσία )

    Γιαυτό λοιπόν, ας έρθει πίσω η δραχμή με τα συνεπακόλουθά της, όποια και να είναι, τώρα, σε δυό χρόνια ή σε πέντε. Το ίδιο κάνει. Οι εργατικοί θα επιβιώσουν. Οι τεμπέληδες και καιροσκόποι, άς ψοφήσουν.

Ανδρέας Μελεζιάδης

Συνταγματάρχης εν αποστρατεία ( μόνον )

ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ  ΧΑΜΕΝΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Σας είχα πεί, ότι με τον πιστό ακόλουθό μου Σάντσο Πάντσα μένω στο Πανδοχείο της Χαμένης Ελπίδας. Ποτέ όμως δεν σας έγραψα για αυτό, και είναι καιρός να σας πώ δυό λόγια.

Το πανδοχείο είναι πολύ μεγάλο, και διαμένουν εξακολουθητικά πάρα πολλοί , μερικοί από τους οποίους είναι και αναγνωρίσιμοι ( όχι ‘’επώνυμοι’’). Αν σας πώ τους συγκατοίκους μου, θα πάθετε πλάκα.

Συγκάτοικοί μου στο πανδοχείο είναι οι κ.κ Πανέμορφος, Καρανδρέου και Παπαμαλής με τις οικογένειές τους , Δημητροτάκης, Παπαβαλέ, Ρουμπινοπούλου, Σαμαράκος, Βενιζέλογλου, Καρακωνσταντίνου, Ξεκόκκαλης, Βαρδινοπέτρος, Βουλγαράκος, Λομβάρδος, Ρουσσογιός, Μπακοπέτρου, Τσίπιρας, Κουλουρτζής, Τσοχομπιλιάρδος, Καραντωνίου, Μπόμποτας, Λαμπεράκης, Λάστης, Εμφιαλωτής, Διαβολόπουλος, Ευγενόπουλος και το συνάφι του,και άλλοι πολλοί. Φυσικά, δεν μένουν σε απλά δωματιάκια σαν το δικό μου, αλλα σε λίγο μεγαλύτερα, για να χωράει και το σκυλολόι ( συγγνώμη, η ‘’ακολουθία’’ ) τους.

Προχτές, ο διευθυντής του πανδοχείου, για τα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, πρότεινε το βράδυ να γευματίσουμε όλοι μαζί ,για να γνωριστούμε και να διασκεδάσουμε λιγάκι.

Κανείς δεν είχε αντίρρηση, και ο πανδοχέας συνεννοήθηκε με τον κ. Καρανδρέου, ο οποίος είχε οικογενειακή εμπειρία σε τέτοια θέματα, να κάνει εκείνος τα  απαραίτητα με ένα κέτεριγκ, νομίζω το ‘’ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΕΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ’’ ή κάτι παρόμοιο. Το βράδυ λοιπόν, απλώθηκε ένας απερίγραπτος μπουφές, που είχε ‘’και του πουλιού το γάλα’’. Τι να λέμε τώρα….

Για να έχουμε και καλές σχέσεις με τους γειτόνους, που μέχρι τότε ξήλωναν τον φράκτη του πανδοχείου, τους κάλεσαν και αυτούς. Μόνο που έπρεπε να δώσουν το όνομά τους στην πόρτα. Το τι …όκο, …ίλι, ….άβα, …όφσκι κτλ κτλ μαζεύτηκε, ήταν απερίγραπτο. Σκοτείνιασε ο κόσμος.

Πήγαμε στον μπουφέ να πάρουμε το πιάτο μας. Άντε καλά. Ο διευθυντής είχε φροντίσει για τα πιάτα των ‘’αναγνωρίσιμων’’  συγκατοίκων μου, με ιδιαίτερη προσοχή βέβαια. Εγώ και κάποιοι άλλοι, προλάβαμε να πάρουμε έναν κεφτέ και λίγο ψωμί. Τα υπόλοιπα ? Ξέρετε φαντάζομαι εκείνα τα κόκκινα αφρικανικά μυρμήγκια που στο πέρασμά τους αφήνουν μόνο ξερή γή. Έ, λοιπόν, πέρασαν από το μπουφέ. Ο μόνος που το φχαριστήθηκε, ήταν ο Ροσινάντης, που ‘’πλάκωσε’’ τα λουλούδια από τη διακόσμηση και την ‘’τήλωσε’’.

Με αυτά και αυτά, το βράδυ πέρασε. Στη τηλεόραση, διαπιστώσαμε ακόμη μια φορά, το πόσο προσπαθούν οι Έλληνες να είναι σε καλή φυσική κατάσταση, αφού το απόγευμα έκλεισαν οι δρόμοι, για να μπορέσουν να κάνουν τον περίπατό τους και να παίξουν στους δρόμους της πόλης. Και για να μην τους ενοχλήσει κανένας, είχε γύρω – γύρω αστυνομικούς που τους προστάτευαν από τις γάτες και τα σκυλιά που κυκλοφορούσαν ελεύθερα.

Την άλλη μέρα, πρωί – πρωί, ο ταμίας του πανδοχείου, ο κ. Ρεφενές, σε συνεργασία με τους κ.κ Καρακωνσταντίνου και Βενιζέλογλου, μας έφερε αναλυτικό λογαριασμό για την προηγουμένη. Έτσι είχαμε συμφωνήσει. Και με απόλυτη δικαιοσύνη, σύμφωνα με τα κριτήριά τους, τον μοίρασε εξ ίσου σε όλους μας. Άρχισαν οι γκρίνιες από μερικούς, επειδή δεν έφαγαν καλά και ο λογαριασμός φαινόταν υπέρογκος. Δεν είχαμε άλλη λύση, παρά να μαζευτούμε για να το συζητήσουμε. Έτσι και έγινε.

Αφού τέθηκε το θέμα από τον εκπρόσωπο του κέτεριγκ που ήθελε τα λεφτά ‘’του’’, άρχισαν να γίνονται δηλώσεις από τους συμμετέχοντες. Πρώτος, μίλησε ο κ. Καρανδρέου, που θεώρησε ότι το πρόβλημα δεν είναι σοβαρό, γιατί ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Και μάλιστα, για να το αποδείξει έψαξε για το πορτοφόλι του, αλλα το είχε ξεχάσει στη Σουηδία ή την Αμερική, όπως απολογήθηκε μετά.

Ακολούθησε ο κ. Πανέμορφος, τον οποίο το προηγούμενο βράδυ έβλεπα παραπέρα να καταβροχθίζει ‘’γατοκεφαλές’’ τους αστακούς, και με την ευγλωτία που τον χαρακτήριζε, μας είπε ότι αφού ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ , μαζί έπρεπε και να πληρώσουμε. Αφού τα είπε αυτά, παρήγγειλε από τον σερβιτόρο να του φέρει 5 γιαούρτια και καινούρια καρέκλα, γιατί αυτή που καθόταν, έσπασε.

Τον λόγο πήρε ο κ. Σαμαράκος, που προσπάθησε να μας πείσει ότι φταίει ο κ. Καρανδρέου που μας είπε ότι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ και ξεθαρέψαμε. Εκείνος ήξερε ότι δεν υπάρχουν λεφτά, αλλα τι να έκανε ? Να μην ερχόταν στο τσιμπούσι ?

Αμέσως πήρε το λόγο ο κ. Μαυροτζαφέρης, και είπε ότι κακώς ο διευθυντής προσκάλεσε τους γείτονες, επειδή εκείνοι έφαγαν τα περισσότερα, μέχρι και τον αγλέορα.

Οι κ.κ Ρουμπινοπούλου, Άλαλος, Ρουσσογιός, Τσοχομπιλιάρδος και μερικοί ακόμα, δεν έλεγαν κουβέντα. Απλώς ζήτησαν σόδα από τον σερβιτόρο, ενώ ο κ. Τσοχομπιλιάρδος ακόμα είχε λίγο χαβιάρι στα χείλια του.

Ο κ. Βενιζέλογλου άρχισε να λέει κάτι ακαταλαβίστικα, για οικονομικές θεωρίες του Adams σε συνάρτηση με το νομικό δίκαιο της Παταγωνίας. Μας έφαγε 3 ώρες, χωρίς να πεί τίποτα στην ουσία.

Η κ. Παπαβαλέ, άρχισε να αναπτύσσει τις θεωρίες της, ότι μόνο αυτοί που μένουν στις σουίτες του πανδοχείου πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασμό, γιατί μόνο αυτοί έχουν λεφτά. Όταν τα έλεγε αυτά, κάποιοι που έμεναν στις σουίτες, ανθυπομειδιούσαν ειρωνικά.

Οι κ.κ Ξεκόκκαλης και Βαρδινοπέτρος, ισχυρίστηκαν ότι αφού τους κάλεσαν δεν πρέπει να πληρώσουν τίποτα.

Ο κ. Ευγενόπουλος, εκπροσωπόντας και τους υπόλοιπους του συναφιού του, μας είπε ότι πρέπει πάσει θυσία να πληρώσουμε εμείς το κέτεριγκ, γιατί έτσι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε την ‘’συνεργασία’’, να κάνουμε και άλλα τσιμπούσια για να έχουμε να φάμε. ( Εδώ θυμήθηκα τον κεφτέ που πρόλαβα…)

Εντύπωση προκαλούσε το γεγονός ότι οι κ.κ Παπαμαλής και Κουλουρτζής δεν έβγαζαν μιλιά, λες και δεν τους απασχολούσε το θέμα. Ειδικά, ο κ. Παπαμαλής έμοιαζε να κοιμάται.

Ο κ. Πλαπούτας, ο μεγάλος δημογέροντας του πανδοχείου, μας είπε ότι εκείνος απλώς βρίσκεται εκεί, γιατί εκεί τον έβαλαν.

Μετά από 5 ώρες δηλώσεων, αντεγκλήσεων και μικροκαυγάδων, συμπέρασμα δεν βγήκε.

Τότε πήρε το λόγο ο εκπρόσωπος του κέτεριγκ ‘’Διεθνείς Νέοι Τοκογλύφοι’’ και δήλωσε ότι εάν δεν πάρει τα λεφτά του , καθώς και τα έξοδα που έκανε να έρθει, όχι μόνο δεν θα ξανασυνεργασθεί με το πανδοχείο, αλλα και θα κάνει ενέργειες για να το κατασχέσει. Υπόψη ότι ο πανδοχέας του είχε παραχωρήσει για την φιλοξενία, σουίτα.

Μετά από αυτή την εξέλιξη, όλοι όσων τα ονόματα ανέφερα παραπάνω, και μερικοί ακόμα, δήλωσαν οργισμένοι ότι μετακομίζουν από το πανδοχείο αμέσως και ότι δεν πληρώνουν τίποτα. Πράγματι, σαν να ήταν συνενοημένοι από πρίν, με ένα νεύμα τους οι υποτακτικοί τους που είχαν ήδη φορτωμένα τα πράγματά τους, μετακόμισαν στο ‘’BILDENBERGHOTEL’’. Οι ίδιοι, έφυγαν από την πίσω πόρτα, γιατί την μπροστινή την είχαν κλείσει οι χτεσινοί γείτονες που λέγαμε, επειδή περίμεναν νέο τσιμπούσι.

Μείναμε λοιπόν, αφού διώξαμε τον εκπρόσωπο του κέτεριγκ, μόνο ο πανδοχέας και εμείς που παραπονεθήκαμε για το λογαριασμό. Αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε, ήταν.

Πρώτο. Να μετακομίσουμε και εμείς από το πανδοχείο, και ας κλείσει. Δεν μπορούσαμε όμως να το κάνουμε, γιατί με τόσα χρόνια που μέναμε, το θεωρούσαμε δικό μας πλέον.

Δεύτερο. Να μας βγάλει καινούριο λογαριασμό ο κ. Ρεφενές, και να πληρώσουμε εμείς. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαμε τόσα λεφτά.

Τρίτο. Να πληρώσουμε το κέτεριγκ με δόσεις, αλλα με τους τόκους που βάζει θα πληρώναμε 10 φορές παραπάνω.

Τέταρτο. Να πάμε να καταλάβουμε το ‘’BILDENBERGHOTEL’’, μέχρι να πληρώσουν τον λογαριασμό αυτοί που έφυγαν. Για αυτό όμως, χρειαζόταν ‘’κομάντος’ που δεν υπήρχαν, αφού το ‘BILDENBERGHOTEL’’ ήταν σε απρόσιτο μέρος.

Έτσι, βρεθήκαμε σε αδιέξοδο. Τι να κάνουμε ? Πήρα το λόγο εγώ, σαν γνήσιος Δον Κιχώτης και πρότεινα να δώσουμε στο κέτεριγκ ‘’ένα κβά τσόκια’’  από αυτά που είχαμε στο υπόγειο του πανδοχείου, να διώξουμε τους γείτονες από την πόρτα και να βάλουμε φύλακα, και να στραφούμε σε ανταγωνιστή του κέτεριγκ για να μας εξυπηρετεί, μέχρι να ξαναρχίσει να λειτουργεί το μαγειρείο του πανδοχείου που ο πανδοχέας το είχε κλείσει, γιατί βολευόταν με τα έτοιμα.

Ότι και να κάναμε από τα παραπάνω, γεγονός θα ήταν ένα και μοναδικό. Με πολύ κόπο, ιδρώτα και προσπάθεια, θα καταφέρναμε να ξαναστήσουμε στα πόδια του το πανδοχείο, και να του αλλάζαμε το όνομα, από πανδοχείο της ΧΑΜΕΝΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ σε πανδοχειο ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ.

Βράδυασε, και απόφαση δεν πήραμε ακόμα. Μάλλον θα συνεχίσουμε αύριο το πρωί, και ελπίζω καπου να καταλήξουμε. Μάζεψα τον Ροσινάντη που έτρωγε το φράκτη του πανδοχείου, γιατί ο καλός μου ο Σάντσο Πάντσα αποφάσισε να γίνει συνδικαλιστής και δεν δουλεύει σήμερα.

Πάντως, αν δεν πάρουμε γρήγορα απόφαση, μας βλέπω να πεινάμε και να κινδυνεύει ακόμα και ο Ροσινάντης. Όσο για τη Δουλτσινέα, πού όρεξη για τέτοια τώρα…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Όλα τα παραπάνω, δεν είναι αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας του Δον Κιχώτη, και έχουν σχέση με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις.

Δόν Κιχώτης ( κατά κόσμον, Ανδρέας Μελεζιάδης )

ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΚΟΥΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ''ΚΛΙΝ''

Ηταν κάπου εκεί ,στο 1955, όταν πήγαινα πρώτη Δημοτικού, όταν άρχισε να βγαίνει ένα απορρυπαντικό, το περίφημο ΚΛΙΝ, το οποίο έγραψε ιστορία. Όχι μόνο για την απόδοσή του, αλλα κυρίως γιατί σε κάθε σακουλάκι, είχε μέσα ένα δωράκι για τα παιδιά. Αυτό το δωράκι, ήταν ένα στρατιωτάκι 6-7 εκατοστά ύψος, για το οποίο γινόταν ‘’χαμός’’ μεταξύ μας. Τότε να δείς προθυμία να πάμε στον μπακάλη για ψώνια, αφού σχεδόν βέβαιο ήταν ότι θα πάρουμε ΚΛΙΝ το οποίο στο σπίτι έφτανε ανοικτό. Και μάλιστα, ψαχουλεύαμε το νάυλον λευκό σακουλάκι, για να βρούμε τι είχε μέσα, για να διαλέξουμε. Το παράδειγμα του ΚΛΙΝ, το ακολούθησαν και τα δύο άλλα απορρυπαντικά που κυκλοφορούσαν τότε, το ROL και το TIDE. Το τελευταίο, είχε και τους περίφημους μπλέ και πράσινους κόκκους. Σύμπτωση ? Μόνο που αυτά, υποτίθεται ότι ήταν καλύτερα, και έβγαιναν σε κουτί, οπότε δεν χωρούσε ψάξιμο. Όσο για την τιμή, 3 δρχ το ΚΛΙΝ, 4,5 δρχ το TIDE. Και για όποιον θέλει συγκρίσεις, 50 δρχ το μεροκάματο, 24,5 δρχ το ΓΑΛΟΝΙ η βενζίνη, 26,5 δρχ η ΟΚΑ το λάδι, 7,80 δρχ το ρύζι γλασσέ, 400 δρχ το ενοίκιο, 1,5 δρχ το εισιτήριο και η εφημερίδα και πάει λέγοντας.

Με αυτά τα στρατιωτάκια, το τι παιχνίδι κάναμε πιτσιρίκια, δεν λέγεται. Αλλάζαμε τα ίδια που είχαμε, κάναμε στρατούς και στην αυλή παίζαμε πόλεμο

Καλά, θα μου πείτε τώρα, τι τα θυμήθηκες όλα αυτά, είναι από τον περασμένο αιώνα, παλαιολιθικά. Τι σχέση έχει η σημερινή εποχή ?

Δεν το ήθελα να το θυμηθώ, ρε παιδιά, αλλα κάποιες καταστάσεις, μου έφεραν στο μυαλο αυτά τα περίφημα ‘’στρατιωτάκια του ΚΛΙΝ’’. Και οι καταστάσεις, αφορούσαν την δουλειά που έκανα ( αξιωματικός Στρατού, για όποιον δεν με ξέρει) και κάποιες καταστάσεις που γελοιοποιούσαν ολόκληρο το σύστημα.

Ο πρώτος, και σχεδόν μοναδικός διδάξας, το σημερινό κόμμα που κυβερνά, πιο πολύμορφο, αλλα το ίδιο ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΡΙΚΟ με σήμερα. Μόλις αναλάμβανε την κυβέρνηση από τους άλλους ‘’πανάξιους’’, το πρώτο που έκανε, σαν Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, ήταν να πάει ο Υπουργός στο κοντινό μπακάλικο, να πάρει από το ‘’στόκ’’ μερικά σακουλάκια του ΚΛΙΝ, να βγάλει από μέσα τα ‘’στρατιωτάκια’’, να τα βαφτίσει ‘’Στρατηγούς’’ και να τα βάλει σε επιλεγμένες θέσεις, ώστε να υπάρχει κοματικός έλεγχος σε όλους τους τομείς.

Αυτά τα στρατιωτάκια, συνήθως είχαν αποστρατευθεί πρίν μερικά χρόνια, και το σύνολο του χρόνου τους τον ξόδευαν σαν πράσινες ορντινάντσες στα γραφεία των πολιτικών του ΠΑΣΟΚ. Μέγιστο προσόν, η σύζυγος να κάνει καλές πίττες, που αρέσουν στην σύζυγο του Υπουργού ( 1993 και θα τα πούμε εκτενέστερα άλλη φορά…) Και από συνταξιούχοι Ταξίαρχοι, μας προέκυπταν Αντιστράτηγοι σε ενέργεια. Λίγο είναι ? Και να’τοι διοικητές Στρατιάς, χωρίς να ξέρουν τι είναι το Σώμα Στρατού και η Μεραρχία, και να’τοι διοικητές Σωμάτων Στρατού, χωρίς να ξέρουν τι πράγμα είναι οι Μεραρχίες.

Και αυτά τα στρατιωτάκια, μόνο σκοπό ύπαρξης είχαν την δουλική εξυπηρέτηση των αφεντάδων τους . Και από πάνω, ήταν και υπερήφανοι για την… ‘’δικαίωσή’’ τους .

Για να φτάσουμε όμως σε αυτό, είχε προηγηθεί η δημιουργία Κλαδικής πρασινοφρουρών και πρασινορουφιάνων, πρίν το 1981.

Ποιοι έδωσαν ‘’γην και ύδωρ’’ ( που είσαι ρε Σπαρτιάτη Λεωνίδα…) για να συμπεριληφθούν σε αυτή τη ζηλευτή κατηγορία ?

Πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων, ήταν οι ‘’κατιμάδες’’ της κάθε τάξεως ΣΣΕ. Κάποιοι, των οποίων το μέλλον βάσει των ικανοτήτων τους, ήταν προδιαγεγραμμένο. Και άρχισαν να γίνονται οι λίστες των επικινδύνων δεξιών (‘’Α’’), δεξιών απλώς (‘’Β’’), ανεξακριβώτων που για σιγουριά έμπαιναν στην κατηγορία ‘’Β1’’ κτλ κτλ. Ήταν όμως, μετά το 1981, τόσο άσχετοι, που τα καταχωρούσαν σε απόρρητους φακέλους στο 2ο Επιτελικό Γραφείο του ΓΕΣ, με κωδικούς ασφαλείας για να τα βλέπουν μόνο συγκεκριμένοι. Μακάρι να ήξεραν και από κομπιούτερ…. Ουδέν κρυπτόν υπο τον ήλιον, για όποιον θέλει και μπορεί να ψάξει. Είχα την τύχη και ατυχία να υπηρετώ τότε στα κομπιούτερ του ΓΕΣ. Τελεία.

Το σύστημα, απέδωσε. Μόλις κάποιος ικανός αλλα ‘’όχι δικός’’ τους έφτανε στο βαθμό του Συνταγματάρχη, άντε και του Ταξίαρχου, από το Συμβούλιο έπαιρνε το μήνυμα ‘’HOME, SWEET HOME ‘’. Γιατί έβγαινε ο αρχιπρασινοφρουρός και έλεγε ‘’έχω ιδίαν γνώμη’’, άσχετο αν δεν τον είχε δεί ποτέ στη ζωή του. Βέβαια, υπήρχαν και άλλες περιπτώσεις, που μεταφερόταν η ‘’επιθυμία του Υπουργού’’. Όλοι προσοχή… Και οι ‘’μέν’’, φυσικά αλλα και οι ‘‘δε’’. Ωραίο πράμα η καρέκλα και η εξουσία που προέρχεται από αυτήν… Ασχέτως, εάν όλοι τους είχαν στο γραφείο τους στο εμφανέστερο σημείο το εξής.

ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ, ΤΡΙΩΝ ΜΕΜΝΗΣΘΑΙ
ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΡΧΕΙ
ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟΝ ΑΡΧΕΙ
ΟΤΙ ΟΥΚ ΑΕΙ ΑΡΧΕΙ.

Αυτά είναι φιλοσοφικές λεπτομέρειες. Φτάσανε στο σημείο, για να ικανοποιήσουνε επιφανείς πρασινορουφιάνους, να θεσμοθετήσουν ανύπαρκτες θέσεις για αυτούς, για να κάτσουν όσο τους βολεύει και μετά να τις καταργήσουν.

Πάντα βέβαια, υπήρχε έξοδος κινδύνου, σε περίπτωση που χάσουμε τις εκλογές. Εάν οι δημοσκοπήσεις κτλ δείχναν αλλαγή κυβερνήσεως, ένα μήνα πριν από τις εκλογές, οι περισσότεροι πρασινορουφιάνοι έφευγαν σε θέσεις εξωτερικού, σε πρεσβείες κατά προτίμηση. Σίγουρη θέση, για 2-3 χρόνια, δεν τους κουνάει κανείς, με βάση τους νόμους. Στο μυαλό τους όμως, υπήρχε πάντα το ‘’Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι’’. Όσο για ξένες γλώσσες, το ‘’χαου αρ γιού’’ ήταν αρκετό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, πρασινοφρουρού που στάλθηκε να φοιτήσει στην Σχολή Πολέμου της Γερμανίας, χωρίς να γνωρίζει Γερμανικά. Σε ένα μήνα, οι Γερμανοί ζήτησαν την αντικατάστασή του, για αυτό ακριβώς το λόγο. Το έγγραφο των Γερμανών, μεταφράστηκε επισήμως, με την λήξη της Σχολής. Ο εν λόγω, φυσικά αποφοίτησε ευδοκίμως…..

Δεν ήταν καθόλου δύσκολο να τους αναγνωρίσουμε. Ανεξαρτήτως βαθμού, γραφείο λούξ, με όλες τις υπερβολές που κάνει κάποιος που δεν πληρώνει ο ίδιος, στυλ από υπεροπτικό έως προσβλητικό, ιδιαίτερα σε όσους έχουν ανώτερους βαθμούς, ύφος μεταξύ 100 καρδιναλίων και 36 Λουδοβίκων και άλλα τέτοια. Αυτούς λοιπόν έπρεπε να τους αποφεύγει κανείς όπως ο διάολος το λιβάνι, γιατί ήταν αρκετό να τους στραβοκυτάξεις, για να σε ‘’φάει η μαρμάγκα’’.

Και έρχεται τώρα κάποιος και μου λέει. Καλά, μόνο αυτοί τα έκαναν αυτά ? Οι άλλοι ήταν ‘’παναγίτσες’’ ?

Όχι βέβαια, ο αρριβισμός και η υπεροψία, είναι κολλητικές αρρώστειες. Άλλωστε, είπαμε και στην αρχή, το TIDE είχε μπλέ και πράσινους κόκκους. Και οι μπλέ κόκκοι, ήταν εξίσου επικίνδυνοι με τους πράσινους. Ευτυχώς πάντως, που η συντριπτική πλειοψηφία εξακολούθησε να έχει γαλανόλευκη φούντα στο σπαθί της, και να μην την αντικαταστήσει με πράσινη ή μπλέ. Άλλα χρώματα, δεν διαννοούμαι.

Τώρα, μου λέει ακόμα ένας. ‘’Καλά, τόσα απωθημένα έχεις εναντίον τους και τους ‘’στολίζεις’’ έτσι ?’’

Πέστε το όπως θέλετε, ίσως και να είναι έτσι. Αυτό όμως που είναι γεγονός, είναι ότι τα πράγματα ήταν και είναι όπως τα περιγράφω. Και δεν κρύβω τα λόγια μου, αν και αυτό μου έχει κοστίσει στο παρελθόν. Αδιαφορώ.

Και έρχεται και ένας τρίτος, και μου λέει. ‘’Καλά, τώρα που υπάρχουν τόσα προβλήματα, τώρα θυμήθηκες και σύ αυτά τα πράγματα ? Μήπως δεν είναι επίκαιρα ?’’

Όταν ήταν επίκαιρα, τα ήξεραν πολλοί αλλα δεν τολμούσαν να πούν κουβέντα. Μετά από τόσα χρόνια, οι πρασινοφρουροί και πρασινορουφιάνοι, όλα αυτά τα ψεύτικα στρατιωτάκια του ΚΛΙΝ, έφυγαν από την επικαιρότητα. Φυσικά, δεν τολμούν να εμφανισθούν σε συναδέλφους, γιατί θα ήταν επικίνδυνο για την υγεία τους. Μόνο που τον τελευταίο καιρό, κάποιοι νόμισαν ότι όλα είναι ‘’περασμένα – ξεχασμένα’’ και μπορούν να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Περασμένα ίσως, ξεχασμένα όμως ΠΟΤΕ. Για να γράψω τα παραπάνω, κάποιος από αυτούς με προκάλεσε, διότι με οργίλο και μάγκικο ύφος, μετά από ένα ε-μαιηλ δικό μου προς όλους, θεώρησε ότι προσβλήθηκε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ και ο ίδιος προσωπικά. Γούστο του και καπέλο του. Ο καθένας διανύει τον δρόμο του, και το χειρότερο είναι να προσπαθήσει να γυρίσει πίσω.

Ας ξαναγυρίσουν στο καβούκι τους, όλοι αυτοί οι πράσινοι και μπλέ ρουφιάνοι, ας συνεχίσουν να ‘’στήνουν κώλο’’ ( συγγνώμη για την έκφραση, δεν βρήκα πιο αρμόζουσα ) στους προστάτες τους, και ας πάψουν να μας ενοχλούν. Θα έπρεπε να είχαν καταλάβει, αν είχαν στοιχειώδη κρίση, ότι δεν θέλει ούτε να τους ακούει, ούτε να τους βλέπει κανένας από τους υπόλοιπους.

Ούφ, τα έγραψα και ξαλάφρωσα. Πιστέψτε με, ήμουν πολύ ήπιος. Θα επανέλθω, με περισσότερες λεπτομέρειες και στοιχεία, αλλα με άλλο τρόπο. Δόξα τω Θεώ, το αρχείο είναι σχεδόν απεριόριστο.

καλο πασχα

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

( και με την προ του 1821 εννοια )